Utracona wiedza przeszłości

Graham Hancock wprowadza do debaty nowe, zaskakujące dowody, które stawiają pod znakiem zapytania dotychczasową wersję historii. Według niego, już 30 000 lat p.n.e. ludzie paleolitu posługiwali się elektromagnetyzmem, rozumieli fizykę kwantową i zakładali pierwsze miasta, co oznacza, że pierwsza cywilizacja mogła powstać nie w Sumerze, ale na Półwyspie Indyjskim. W swojej książce "Utracona wiedza przeszłości" Hancock gromadzi eseje czternastu badaczy o kontrowersyjnych poglądach, które sugerują, że nasi odlegli przodkowie mieli wiedzę ignorowaną przez współczesną naukę. Tezy autorów wspierają ideę cyklicznego rozwoju cywilizacji, znaną z licznych mitów i religii, która zaprzecza powszechnie akceptowanej teorii linearnego postępu ludzkości. Według Hancocka, wysoce rozwinięta cywilizacja istniała nawet na Marsie, a NASA odkrycia te ukrywa od 60 lat. Inne teorie sugerują, że impuls plazmowy z odległego blazara w paleolicie wzbudził u homo sapiens rozwój religii i kreatywności. Między innymi odkrycie w Zatoce Kambajskiej daje podstawy do przypuszczeń o istnieniu w tym rejonie jednej z pierwszych cywilizacji, datowanej także na 30 000 lat p.n.e. Z kolei wiedza o elektromagnetyzmie miała być wykorzystywana przez naszych praprzodków do budowy megalitycznych struktur. Hancock podważa także obecne spojrzenie nauki na zjawiska paranormalne i wyższe stany świadomości, które jego zdaniem umożliwiały starożytnym wznoszenie monumentalnych budowli bez potrzeby stosowania pisma. Ponadto, przesunięcie biegunów mogło zniszczyć rozwiniętą cywilizację, której ruiny kryją się obecnie pod lodami Antarktydy. Wszystkie te niekonwencjonalne badania sugerują, że wiele z dzisiejszych odkryć naukowych jest w rzeczywistości odnalezieniem dawno utraconej wiedzy z prehistorii i starożytności.