Ukonstytuować Europę.

Ten dwutomowy szkic składa się z wcześniej niepublikowanych tekstów i rozmów, które powstały między wyborami do Parlamentu Europejskiego w 2004 roku a referendum, które odbyło się 29 maja 2005 roku. W tym okresie również wygłoszono pewne wystąpienia. Po tych wyborach za pomocą „Wiarołomstwa i utraty kredytu zaufania” oraz „Dekadencji demokracji przemysłowych” próbowałem wyjaśnić, dlaczego, biorąc pod uwagę bardzo niską frekwencję, nadszedł czas na nowe podejście do kwestii europejskiej. Natomiast w referendum francuskie społeczeństwo miało ocenić ratyfikację przez Francję projektu Konstytucji dla Europy, przygotowanego pod przewodnictwem Valéry’ego Giscarda d’Estainga.Jak napisano we wstępie przez Michała Krzykawskiego, przytaczane fakty składają się na szereg symptomów, które, choć występują pod różnymi postaciami globalnie, są skutkiem tego samego procesu. Reprezentują one przygnębiający obraz symbolicznej biedy nawiedzającej współczesne społeczeństwa przemysłowe, przekształcając podstawowe struktury psychiczne, w tym narcyzm, istotny dla pojmowania wstydu. Na szerszym poziomie owe symptomy wskazują na szeroki proces desublimacji o wyraźnie destrukcyjnych konsekwencjach. Można to ująć inaczej: wstyd pochodzi z pragnienia, które definiuje cywilizację. Europa będzie się mogła stworzyć tylko w tej relacji, ponieważ pragnienie jest z natury sublimacją, podczas gdy jego przemysłowe zagospodarowanie prowadzi do destrukcji pragnienia, niszcząc wstyd i wszelkie przyszłe możliwości dla planety, gdzie żyją istoty pragnące – mężczyźni, kobiety, dzieci.