Tupcio Chrupcio 14 Lekcja przyrody

Mieszkamy z rodziną w okolicach Sosnowca i często odwiedzamy Park Śląski. Cudowne miejsce pełne zieleni w centrum potężnej, śląskiej aglomeracji to doskonały kierunek dla wszystkich, którzy pragną odpocząć od innych ludzi i wielkomiejskiego życia. Często wybieramy się tam z mężem i naszym synkiem w weekendy i dane nam było w przeszłości spotkać różne zwierzęta, od lisów po dziki! Kubuś na taki widok cieszy się i promienieje szczęściem, choć niekiedy takie spacery mocno mi podnoszą ciśnienie ?.  
 
Wybierając bajki dla dziecka, przywiązuje dużą wagę do treści, jakie dana publikacja oferuje. Szczególnie chętnie sięgam po książeczki odwołujące się do przyrody. W pierwszych miesiącach życia mojego malucha często czytałam mu bajki Anieli Cholewińskiej-Szkolik, związane z przygodami „Misi i jej małych pacjentów”. Doskonała opowieść, nawiązująca do najlepszych bajek z mojego dzieciństwa. Tytułowa dziewczynka rozumie mowę zwierząt, a przez to potrafi się nimi zaopiekować i oferować pomoc w razie potrzeby. Tupcio Chrupcio wygląda na tym tle podobnie, choć w mniejszym stopniu są to opowiadania na dobranoc, bardziej edukacyjne bajki oferujące naukę związane z wyzwaniami, jakie czekają każde dziecko w wieku przedszkolnym. „Tupcio Chrupcio. Lekcja przyrody” to wciągająca opowiastka o podróży tytułowego bohatera i jego przyjaciół do lasu. Pod czujnym okiem Pani Magda dzieci mają okazję przyjrzeć się z bliska mieszkańcom lasu, żyjącym nieopodal strumyka, gdzie całe towarzystwo rozbiło biwak tego dnia i zjadło ze smakiem kanapki. Jak to bywa w takich sytuacjach, podróżnicy przynieśli ze sobą sporo papierków i innych śmieci, a Pani Magda prosi maluchy, aby wszystkie spakowały do jednej torby, którą po wyjściu z lasu opróżni i w ten sposób las pozostaje czysty dla jego mieszkańców. Tupcio Chrupcio jak to miewa w zwyczaju, kwestionuje sens takiego działania, a wspiera go w tym przyjaciel Borys, zaprzyjaźniony z małą myszką borsuk. Chłopcy z oporem, ale jednak sprzątają po sobie, ale to dopiero początek całej historii. Opowieści Elizy Piotrowskiej bywają skonstruowane w podobny sposób. Na początku tytułowy bohater kompletnie nie rozumie, dlaczego oczekuje się od niego określonych zachowań, wkrótce jednak spotyka kogoś ze swojej rodziny – mamę, tatę albo dziadków i za sprawą rozmowy z nimi, lepiej rozumie panujące wokół niego reguły i zasady. Co ciekawe, Eliza Piotrowska nie przedstawia jednego słusznego morału dla swojej historii, lecz pozostawia jej doprecyzowanie rodzicom. Autorka współpracuje z wydawnictwem Wilga i wydaje książki dla dzieci pod hasłem „Wychowywanie przez czytanie”. Inaczej mówiąc, moc książek z Tupciem Chrupciem polega na spędzaniu czasu przez rodzica z dzieckiem, rozmowę nad przeczytaną historią i rozwianie wątpliwości naszego malucha. Wymaga to więcej czasu i cierpliwości, ale tylko w ten sposób powstaje się głęboka więź dziecka z rodzicem, a przez fakt autorytetu, jaki mama czy tata cieszą się w oczach malucha, młodzi czytelnicy mają szansę zrozumieć przesłanie z opowieści o małej myszce i jej kolejnych perypetiach ?.  
 
Książeczki z Tupciem Chrupciem mają całkiem spory format, idealnie dostosowały do małych rączek najmłodszych dzieci. Duża czcionka okaże się pomocna przy czytaniu w półmroku, przysłuży się również dzieciom stawiającym pierwsze kroki na drodze do opanowania umiejętności czytania. Przepiękne ilustracje autorstwa Marca Campanelli wywołują u mojego synka entuzjazm na myśl  o kolejnym spotkaniu ze swoim ulubionym bohaterem ?.  

Pierwsze dni listopada wciąż zaskakiwały ciepłą aurą, niespotykaną często u nas o tej porze roku. Wybraliśmy się z rodziną do lasu. Prawie pękłam z domu, kiedy mój mąż i synek wyciągnęli kilka papierków na powrocie do domu i wrzucili do kosza. Okazało się, że już wcześniej mój mąż i dwuletni syn ustalili między sobą, że podczas spacerów w lesie będą zbierać pojedyncze papierki, ma to być ich wkład w czystość naszego ulubionego lasu, położonego blisko domu ?.  
 
Podobną lekcję dobrego wychowania odebrał tytułowy bohater w bajce „Tupcio Chrupcio. Lekcja przyrody”. Mała myszka wybrała się wraz z grupą znajomych i panią Magdalena do lasu, gdzie maluchy miały z bliska obserwować leśne życie zwierzątek nad rwącym strumykiem. Trudno o bardziej sprzyjające okoliczności dla ciekawskich dzieci, prawda? Sąsiedztwo rzeki sprawiło, że Tupcio wraz z przyjaciółmi wymyślili zabawę w piratów, pani Madzia szybko jednak uczuliła dzieci, że w pierwszej kolejności powinny zadbać o swoje bezpieczeństwo. Służyć miały w tym zakresie żółte kamizelki, chroniące przed ewentualnym potknięciem i wpadnięciem do wody. To jednak nie wszystko – po przerwie na jedzenie, dzieci z pełnymi brzuszkami dostały polecenie od swojej opiekunki, aby posprzątać papierki po biwaku. Wszystkie dzieci zrozumiały sens takiego działania, wszystkie poza... Tupciem Chrupciem. Mała myszka i jej przyjaciel, borsuk Borys mieli spore wątpliwości, czy warto po sobie sprzątać, skoro przyjdą inni i na pewno naśmiecą. Tytułowy bohater zmienił zdanie, gdy po powrocie do domu miał okazję bawić się z dziadkiem papierowymi samolotami, puszczanymi nad piaskownicą. Dziadek wyjaśnił małej myszce, że tylko od nas zależy czystość świata i wszyscy mamy w tym swój wkład, a nawet po najlepszej zabawie warto pamiętać, aby nie zostawiać po sobie żadnych śmieci.  
 
Eliza Piotrowska dużą uwagę przywiązuje do interakcji z dziećmi, przedstawiając perypetie Tupcia Chrupcia. Punktem zwrotnym każdej opowieści z małą myszką w roli głównej, są jej rozmowy z rodzicami lub dziadkami, gdzie dorośli tłumaczą, jak należy się zachować i że istnieją granice, których nie warto przekraczać. Najmłodsze dzieci chętnie uczą się przez naśladowanie, tym samym przyglądając się przygody Tupcia opisanym przez Elizę Piotrowską, maluchy mają szansę uczyć się na błędnych tytułowego bohatera. Historie przedstawione przez polską autorkę nie są szczególnie skomplikowane, przeciwnie – uderza ich prostota i łatwy do uchwycenia morał. Eliza Piotrowska na pierwszej stronie każdej z bajki umieściła zestaw pięciu pytań, które z jednej strony mają otworzyć dziecko na możliwość opowiedzenia bajki własnymi słowami, z drugiej zaś upewnić rodziców, że maluch właściwie zrozumiał opowiadanie ?.  
 
Bajki z Tupciem Chrupciem to jedne z najlepszych propozycji dla dzieci w wieku przedszkolnym, mój synek ma aktualnie dwa lata i od kilku miesięcy opowieści z Tupciem Chrupciem gwarantują rozrywkę i lepsze rozumienie świata ?.