Strach, śmiech i łzy. Dyskursy antropologiczne w literaturze (nie tylko) śląskiego baroku

W pracy nad literaturą i kulturą baroku na Śląsku oraz w Niemczech skupiam się na antropologicznych dyskursach epoki, które znacząco wpływały na codzienne życie i były wyraźnie odwzorowywane w literaturze. Okres baroku pokazuje, jak strach przejawiał się w społeczeństwie, wpływając na historię relacji płciowych. Pod pojęciem antropologii strachu kryją się ówczesne koncepcje dotyczące człowieka i płci, które rozwijały się w realiach wojny trzydziestoletniej i związanych z nią przeżyć egzystencjalnych. Moje badania koncentrują się na dwóch głównych dyskursach: płci, gdzie strach mężczyzn przed kobietami jest werbalizowany, oraz autorstwa, gdzie kobiety objęte są lękiem przed podjęciem pisania. W ramach tego pola przeanalizowałam również dyskursy dotyczące starości, ciała, śmierci i miłości. Współczesne badania interdyscyplinarne sugerują potrzebę przemyślenia wcześniejszych ustaleń dotyczących dyskursów tej epoki. Kluczowe jest, by przyglądać się zjawiskom w sposób pluralistyczny, dostrzegając dynamikę ówczesnej kultury w kontekście kontrastu pomiędzy autorytatywnymi i pluralistycznymi punktami widzenia. Szczególnie interesuje mnie badanie tzw. przestrzeni nieuwagi, czyli obszarów, które wcześniej były uznawane za marginalne z perspektywy historycznej, ale okazują się kluczowe w rozumieniu procesów, które były postrzegane jako sztywno regulowane, a w rzeczywistości są otwarte na interpretacje.Autorka, prof. dr hab. Mirosława Czarnecka, jest uznaną germanistką i literaturoznawczynią, która kieruje Zakładem Literatury Niemiec, Austrii i Szwajcarii XIX i XX wieku w Instytucie Filologii Germańskiej Uniwersytetu Wrocławskiego. Ma na swoim koncie pięć monografii, dwie antologie i liczne artykuły naukowe. Jest cenionym wykładowcą, promotorką doktoratów oraz badaczką literatury niemieckiego modernizmu i twórczości Carla i Gerharta Hauptmannów. Prof. Czarnecka koncentruje się również na badaniu literatury kobiet w Niemczech w kontekście europejskim oraz kultury Republiki Weimarskiej. Swoją wiedzą dzieliła się podczas gościnnych profesur na uniwersytetach w Europie.