Średniowiecze. Obalanie mitów

Lewicowi politycy i publicyści często powracają do obrazu średniowiecza jako okresu zacofania, przypominając, jak kiedyś wierzono, że Ziemia jest płaska. To właśnie średniowiecze często staje się kozłem ofiarnym w dyskusjach prowadzonych przez katolicką prawicę.Nie mamy potrzeby bronić średniowiecza – jego wartość i znaczenie same się bronią, jak zimowa róża, która potrafi zachwycić mimo kolców. Współczesne mity o tym okresie częściej mówią o naszych czasach niż o rzeczywistości tamtych lat, i wszystkie te zabobony można wyjaśnić w sposób historyczny i racjonalny.Warto zastanowić się nad kilkoma zagadnieniami: dlaczego Ziemię uznawano za płaską, choć tak myślała jedynie pewna pani profesor; jak idee podziału między ciałem a duchem wpływały na rycerzy i damy ich serc; dlaczego krucjaty wzbudzają niechęć; jak wyglądała sytuacja kobiet w patriarchalnym społeczeństwie; co oznaczała pogarda dla ciała i jak symbolika gotyckich katedr odzwierciedlała ówczesne myślenie. Zastanówmy się też nad niemiecką i słowiańską wyższością, oraz innymi herezjami, a także zabobonem smutnego średniowiecza czy losami Żydów na krucjatach. Warto przyjrzeć się Matce Boskiej Częstochowskiej i stosowi Jana Husa oraz zastanowić się nad zakazaną sztuką sekcji zwłok jako połączeniem horroru i sztuki.Nie będę angażować się we wszystkie te spory, ponieważ zrobili to już inni. Zapraszam jednak do refleksji i podróży przez mity, poprzez przyjazną opowieść, ku zrozumieniu średniowiecza i jego głębszych tajemnic.