Songlight. Śpiew blasku. Tom 1

“Songlight”

[współpraca reklamowa @wydawnictwonyks]

Ta książka była dziwna.

Po tylu pozytywnych recenzjach nastawiałam się na coś nowego, nieoczywistego i równie pochłaniającego. Czy tak było?

Nie do końca.

Teoretycznie rzecz biorąc, historia się scalała, natomiast zabrakło mi w niej dwóch podstawowych elementów…

Emocji oraz akcji.

Początkowo “Songlight” było nawet intrygujące, jednak z biegiem rozdziałów moje zaciekawienie malało do absolutnego minimum.

Mężczyźni zmuszani do wojny, a kobiety do niechcianych małżeństw, rodzenia dzieci i przyporządkowania się mężczyznom.

Rola kobiety sprowadzała się do bycia pierwszą, drugą a nawet i trzecią żoną, przy czym trzecia żona miała oferować usługi seksualne “dzielnym wojownikom”, którzy mieli zaznać przyjemności po stoczonych rzeziach. Pierwsze i drugie do rodzenia dzieci, usługiwania mężowi oraz prowadzeniu domu, a kobiety, które nie mogły mieć dzieci? Były jednym z gorszych sortów.

W tej historii pojawiło się wiele perspektyw. One nieco przybliżały i ukazywały ciemne oblicza wykreowanego świata, bohaterów oraz intrygi, które miały spowodować rozlew krwi.

Ale czy zżyłam się z tymi bohaterami? Niestety nie.

Pojawiający się wątek romantyczny był nikły, a zawarte przyjaźnie mnie nie kupiły. Brakowało w nich autentyczności.

Desperacja…
Wytrwałość…

Telepatia, innymi słowy Śpiew Blasku… Dzięki niej można było dzielić się emocjami, wspomnieniami, a jej ujawnienie prowadziło do zagłady danej osoby.

Kreacja tego świata była dla mnie zbyt… prosta. Jasny w swoim mroku i klarowny. Jednak oczekiwałam czegoś innego. Czegoś nieoczywistego i nowego.

Jeśli chodzi o akcję i nieprzewidywalność, niestety było jej zbyt mało, a sama historia okazała się dość przewidywalna. Zadane okrucieństwa nie zmroziły mnie, a brutalne części nie wywołały we mnie pożądanych emocji, których tak bardzo mi brakowało.

Mimo że to był pierwszy tom serii, zabrakło mi w niej walki z “systemem”, samozaparcia i głębszego zagłębienia się w psychikę tych, którzy zostali skrzywdzeni. Czy sięgnę po kolejny tom? Sama nie wiem.