Septem sidera Poemat religijny Mikołajowi Kopernikowi przypisywany

„Septem sidera”, opisane przez prof. Jana Brożka jako „nowy rodzaj malarstwa” wyrażony w poezji, przywołuje wyjątkowy sposób przedstawienia obrazu, który transcendentuje tradycyjne materiały takie jak drzewo czy płótno, i podnosi do rangi sztuki niebiańskie kolory dostrzegalne nawet w najciemniejszej nocy. Owo dzieło odnalezione we Fromborku i przypisane przez Brożka Mikołajowi Kopernikowi jako autentyczne, trafiło w 1629 roku do papieża Urbana VIII jako wyraz wielkiego kunsztu poetyckiego.Chociaż współczesne badania przekonują, że „Septem sidera” nie było autorstwa samego toruńskiego astronoma, pojawia się przypuszczenie, że poezja była dla niego nieobca. To przypisywane mu wielkie dzieło, chociaż nieautentyczne, pozostaje symbolem jego naukowej wspaniałości, inspirując przyszłe pokolenia badaczy.Dzięki uprzejmości Biblioteki Jagiellońskiej możemy cieszyć się pełnym faksymile pierwszego wydania tego poematu, starannie przechowywanym w jej zbiorach jako cenny artefakt kultury. Inicjatywa wydania „Septem sidera” wprowadza nas w fascynujący świat przeszłości, skłaniając do niezamykania poszukiwań w zakresie dorobku Kopernika i jego dziedzictwa intelektualnego, a także oferując wyjątkową okazję do refleksji nad siłą ludzkiego ducha i jego zdolnościami twórczymi.Podziękowania należą się wszystkim osobom, których wsparcie umożliwiło tę publikację. Jest to przykład owocnej współpracy akademickiej, która, dzięki otwartości i zrozumieniu, pozwala wspólnie działać na rzecz wspólnego dobra, promując dziedzictwo kulturowe i naukowe dla przyszłych pokoleń.