Rompere il silenzio. I romanzi di Vincenzo Consolo

Książka stanowi dogłębną analizę pięciu powieści autorstwa Vincenza Consola, szczególnie koncentrując się na motywach takich jak afazja, szaleństwo, cierpienie i bunt wobec otaczającej rzeczywistości. Rozważane powieści to: "La ferita dell'aprile" (1963), "Il sorriso dell'ignoto marinaio" (1976), "Retablo" (1987), "Nottetempo, casa per casa" (1992) oraz "Lo spasimo di Palermo" (1998). Badania skupiają się na czterech głównych aspektach: zaangażowanej postawie pisarza, fragmentarycznym stylu literackim, roli pamięci oraz poetyce dystansu. Analiza twórczości sycylijskiego autora jest niezwykle istotna ze względu na aktualność i uniwersalność przedstawianych zagadnień. Wnioski płynące z badań pokazują, że zastosowanie motywu ciszy i niewymowności zawsze podkreśla sprzeciw wobec niesprawiedliwości i marginalizacji grup niedocenianych. Proza Consola charakteryzuje się bogactwem języka i stylu, a także metodą historycznego śledztwa, nawiązującą do dzieł Leonardo Sciascii. Consolo stara się, jako świadek przemian Sycylii, uchwycić nie tylko jej niepowtarzalną atmosferę, lecz także historię, często pomijaną i lekceważoną. Wyspa, będąca centralnym motywem narracji, symbolizuje zarówno konkretną rzeczywistość, jak i świat zdominowany przez niesprawiedliwość i przemoc. Publikacja kierowana jest do czytelników zainteresowanych współczesną literaturą włoską, a w szczególności literaturą sycylijską.