Reformacja. Rewolucja Lutra

Pięćset lat temu, 31 października 1517 roku, Marcin Luter przybił do drzwi kościoła zamkowego w Wittenberdze swoje słynne 95 tez. Miały one na celu sprowokowanie debaty na temat odpustów, które były sprzedawane przez Kościół. Wydarzenie to jest powszechnie uważane za początek reformacji. Ruch ten wywołany był kombinacją zepsucia Kościoła rzymskiego oraz przemian zachodzących w europejskich społeczeństwach, zwłaszcza niemieckim. Luter trafnie rozpoznał problemy wewnątrz Kościoła, podkreślając szerzącą się bezbożność i niemoralność, szczególnie w Rzymie. Leon X, papież tamtych czasów, nie przychylił się do tych uwag i odpowiedział ekskomuniką oraz potępieniem Lutra, uznając go za wcielenie diabła. Pomimo tego, historia pokazała, że Marcin Luter miał rację, zwracając uwagę na demoralizację papieży i wyższych duchownych, którzy częściej zachowywali się jak świeccy władcy niż pasterze dusz.Jednakże reformacja zainicjowała również okres wojen religijnych, które doprowadziły do eskalacji przemocy. Stan kobiet nie uległ poprawie, a polowania na czarownice, prowadzone przez protestantów, były równie gorliwe jak te katolickie. XVI wiek stał się areną dla kształtowania się wzorca seryjnego mordercy w kręgach przestępczych. Wiele zbrodni rabunkowych tamtych czasów było dziełem nie gangsterskich grup, lecz pojedynczych przestępców, których motywacją były morderstwo i seksualne zniewolenie kobiet. Jest to jeden z mniej znanych, lecz znaczących skutków reformacji i kontrreformacji.