Radykalne projekty florenckiej grupy UFO w kontekście semiologii Umberta Eco

W 1966 roku we Florencji powstała Grupa UFO, skupiająca studentów Wydziału Architektury Uniwersytetu. Od samego początku była ona uznawana za jeden z kluczowych ruchów tzw. architettura radicale. Grupa, do której dołączyli także przedstawiciele innych innowacyjnych kolektywów jak Archizoom, Superstudio, 9999 czy Zzigguratt, oraz architekci Gianni Pettena i Remo Buti, podjęła się krytycznej rewizji dyscypliny architektury, otwierając ją na wpływy ze świata sztuk wizualnych. Ich działania obejmowały między innymi organizowanie happeningów z wykorzystaniem nadmuchiwanych obiektów, projektowanie przestrzeni takich jak sklepy, restauracje oraz dyskoteki, a także prowadzenie performansów zarówno w obszarach miejskich, jak i na obrzeżach miast. Projekty te były bogate w humor, ironię, krytykę społeczną i prowokację. Grupa UFO posługiwała się technikami miejskiej partyzantki, mając na celu zakłócenie i destrukcję mitów i rytuałów burżuazyjnego społeczeństwa. Książka analizuje, jak nauki Umberta Eco wpłynęły na studentów podczas jego wykładów na Wydziale Architektury, kładąc szczególny nacisk na duchowy i intelektualny rezonans jego teorii w zakresie kultury masowej, komiksu i mediów. Związki te widoczne są zarówno w postrzeganiu architektury jako znaku, jak i w złożonych działaniach urbanistycznych Grupy UFO, przypominających semiologiczną partyzantkę Eco.