Przypuszczam, że wątpię

Bohdan Łazuka to postać, której życie można opisać poprzez liczne anegdoty. Choć nie zawsze występował w głównych rolach, jego obecność na ekranie i scenie zawsze wywoływała sympatię widzów. W książce „Przypuszczam, że wątpię” autorstwa Karoliny Prewęckiej, Łazuka dzieli się bogatymi wspomnieniami z życia aktora, piosenkarza i satyryka, znanego w całej Polsce. Publikacja ta to nie tylko historia jego kariery, ale również refleksja na temat życia w czasach PRL-u, kobiet i artystycznego środowiska, które współtworzył. Lata 60. przyniosły mu szczyt popularności, był wówczas w centrum zainteresowania nie tylko reżyserów, ale także publiczności. Jego obecność na festiwalach, w kabaretach i teatrach była bardzo ceniona, a role w filmach komediowych Stanisława Barei czy Tadeusza Chmielewskiego na stałe wpisały się w historii polskiego kina. Jego cechy charakteru, takie jak dowcip, elegancja i wdzięk, sprawiły, że zyskał miano legendarnego artysty. Wielu przyjaciół i współpracowników wspomina Łazukę jako unikalny talent, zarówno aktorski, jak i muzyczny, porównując go do wielkich gwiazd na miarę Zbigniewa Cybulskiego. Choć przeszedł przez życie mając cztery żony, wciąż zastanawia się nad atrakcyjnością kobiet. W rozmowach z Prewęcką ujawnia swoje myśli o rodzinie, zawodzie i rzeczywistości, w której żyje, pozostawiając czytelnikom poczucie, że jego historia wciąż się toczy i że milczenie czasem mówi więcej niż słowa. Książka jest pełna barwnych anegdot i opinii, między innymi Daniela Olbrychskiego, Olgi Lipińskiej, czy Grażyny Szapołowskiej. Bohdan Łazuka, urodzony w 1938 roku, na stałe związany z Lubelszczyzną, jest nie tylko wybitnym aktorem i piosenkarzem, ale także postacią niezwykłą, której talent i charyzma pozostają nieprzemijające. Występował na scenach teatrów oraz na estradach całego kraju, a obecnie można go zobaczyć w Mazowieckim Teatrze Muzycznym w Warszawie. Karolina Prewęcka, autorka książki, jest dziennikarką znaną z rozmów z wieloma osobistościami polskiej kultury, a jej teksty nie tylko zapisują wspomnienia, lecz także przekazują emocje swoich bohaterów.