Pomoc domowa. Sekret

Pomoc domowa, Sekret zdecydowanie utrzymuje poziom pierwszej części. Po sukcesie Pomocy domowej miałam trochę obaw, czy kolejna książka nie okaże się zwyczajnie odcinaniem kuponów od popularności poprzedniczki, ale na szczęście nic takiego nie miało miejsca. Historia nadal jest zaskakująca, napisana niezwykle lekko i przede wszystkim bardzo szybko się ją czyta. Freida McFadden ma ogromną umiejętność pisania w taki sposób, że nawet kiedy porusza naprawdę trudne tematy, książka pozostaje bardzo przystępna. Wątek przemocy również został przedstawiony w sposób, który nie przytłacza czytelnika. To dla mnie duża zaleta, bo przy tego typu historiach łatwo przesadzić z ciężarem emocjonalnym i stworzyć książkę, która zamiast wciągać, po prostu męczy. Tutaj tego problemu nie ma. Autorka bardzo sprawnie dawkuje informacje i ponownie bawi się perspektywą czytelnika. Kilkukrotnie miałam poczucie, że już wiem, dokąd zmierza historia, po czym pojawiała się informacja, która zmieniała moje spojrzenie. Właśnie za to najbardziej lubię tę serię. Nie chodzi nawet o same zwroty akcji, ale o sposób, w jaki autorka potrafi sprawić, że czytelnik cały czas chce wiedzieć więcej. Druga część nie jest dla mnie tak dużym odkryciem jak pierwsza, bo po poznaniu stylu McFadden wiedziałam już, czego mniej więcej się spodziewać, ale nadal bardzo dobrze się bawiłam. To świetna proza rozrywkowa, lekka, szybka i jednocześnie wystarczająco angażująca, żeby spokojnie poświęcić jej jeden wieczór. Jeśli komuś podobała się pierwsza część, zdecydowanie warto sięgnąć po Sekret. Moim zdaniem autorka po raz kolejny zrobiła dokładnie to, co potrafi najlepiej.

3/5
Po tym jak skończyłam pierwszą część i usłyszałam, że wyjdzie kolejna od razu byłam chętna do kontynuowania tej historii. Poprzednia książka nie była dla mnie rewelacyjna, zachwycająca, aczkolwiek szybka i przyjemna. Zważając na rozwój fabuły również byłam ciekawa jej dalszego poprowadzenia, rozwinięcia.
Myślę, że to kwestia osobistych preferencji w kontekście planu i przebiegu zawartych wydarzeń – było ich dużo, miały miejsce specyficzne, nietypowe sytuacje oraz częste zbiegi okoliczności. Mimo tych wielu cech, lektura odznaczała się nadzwyczajnym absurdem. Wyjątkowo ciężko jest wierzyć w okoliczności, które przydarzały się głównej bohaterce. Kłopoty w które się wikłała często nie miały sensu, bądź były efektem niedopatrzeń, nawet w poważnych momentach, gdzie ostrożność i uwaga są na wagę złota.
Oczywiście autorce nie można odmówić sprawności w pisaniu, umiejętności wzbudzania w czytelniku zaciekawienia i budowania zaangażowania, bo faktem jest to, że przez opowieść brnie się ciągiem, chcąc wiedzieć więcej.

"Pomoc domowa sekret" to drugi tom serii o Millie Calloway. Tym razem Millie zostaje zatrudniona w luksusowym penthousie Douglasa Garricka. Pracodawca od razu zakazuje Millie wchodzenia do sypialni w której znajduje się jego chora żona. Millie zgadza się na ten warunek i od tej pory zostaje po raz kolejny pomocą domową. Ciekawość kobiety zostaje wystawiona na próbę kiedy słyszy płacz dochodzący z sypialni i postanawia sprawdzić czy z żoną pana Douglasa jest wszystko w porządku.

Dalsze losy Millie wciągnęły mnie tak samo jak było to w przypadku pierwszej części. Freida McFadden po raz kolejny zafundowała czytelnikom niepowtarzalne emocje, było mrocznie i tajemniczo. Millie po raz kolejny została uwikłana w spisek czy tym razem wyjdzie z tej sytuacji obronną ręką? A może szczęście w końcu ją upuści?

Freida McFadden stała się moją ulubioną autorką i nie mogę się doczekać kolejnych jej książek. Polecam.