Pochwała wolności

Książka Jana Hartmana może być postrzegana jako niezwykle oryginalny i istotny głos w refleksji nad zmierzchem tradycyjnego liberalizmu. Autor ukazuje, że klasyczne idee wolności, które niegdyś inspirowały i poruszały ludzi, obecnie straciły swą świeżość, a urok demokracji liberalnej często blednie w oczach społeczeństwa. Hartman prezentuje unikalny projekt filozoficzny, który można określić mianem postkantowsko-postfenomenologicznym idealistycznym neoegzystencjalizmem. To system filozoficzny autorstwa Jana Hartmana, który rozwija w duchu nowoczesnej filozofii.Dr hab. Jacek Dobrowolski w recenzji podkreśla, że tylko osoba zaangażowana w noumenalną konfrontację z zewnętrznymi wymuszeniami i iluzjami społecznymi może osiągnąć prawdziwą wolność. Obraz świata, jaki kreśli Hartman, to krajobraz pozbawiony dawnych ideałów, przypominający bardziej zmechanizowaną organizację niż miejsce wzbogacone o sens i cel wyższego rzędu. Wyczerpywanie się idei emancypacji sugeruje, że epoka wolności dobiega końca, ustępując miejsca społeczeństwu zdominowanemu przez pragnienie bezpieczeństwa, które okazuje się być bardziej podstawową potrzebą niż dążenie do wolności czy egalitaryzmu.Jan Hartman, urodzony w 1967 roku we Wrocławiu, jest profesorem Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie kieruje Zakładem Filozofii i Bioetyki. Autor licznych publikacji, wśród których znajdują się popularne książki i podręczniki filozoficzne, Hartman przyczynia się znacznie do nowoczesnej refleksji filozoficznej. Jego wcześniejsze dzieła, takie jak "Heurystyka filozoficzna" (1997), "Techniki metafilozofii" (2001), "Wiedza, byt, człowiek" (2011) oraz "Pochwała litości" (2017), są podstawą jego autorskiego podejścia do filozofii, które kontynuuje w pracy "Pochwała wolności". Dwie ostatnie książki tworzą niejako traktat antropologiczny. Jan Hartman jest także publicystą, regularnie współpracującym z tygodnikiem „Polityka”, gdzie publikuje swoje felietony.