Po piśmie

Jacek Dukaj w swojej nowej książce zatytułowanej „Koniec pisma” porusza temat utraty podmiotowości przez człowieka w obliczu zmieniających się technologii. Praca ta stanowi głęboką refleksję nad rozwojem cywilizacji i jej przyszłością. Na przestrzeni tysiącleci pismo pełniło rolę nośnika wiedzy, stając się fundamentem ludzkiej cywilizacji. Myślenie za pomocą symboli i pisma umożliwiło nasze duchowe i intelektualne wzrastanie, pozwalając nam na zrozumienie emocji i przeżyć innych ludzi.Jednak Dukaj w „Po piśmie” przedstawia wizję świata, gdzie ludzkość staje na progu nowej epoki, w której pismo traci na znaczeniu. Rozwój technologii umożliwiających bezpośredni transfer doświadczeń - takich jak fonograf, telewizja, internet czy wirtualna rzeczywistość - prowadzi do stopniowej marginalizacji pisma. Codzienne wybory producentów i konsumentów, nakierowane na szybsze i bardziej bezpośrednie formy komunikacji, napędzają ten proces. Zamiast pisać list, wolimy zadzwonić. Zamiast czytać książkę, oglądamy serial. Zamiast artykułu, nagrywamy filmy i publikujemy je online.Dukaj analizuje wpływ tego przełomu na różne dziedziny: literaturę, filozofię, popkulturę, nauki przyrodnicze. Dochodzi do wniosku, że narzędzia stworzone przez człowieka zaczynają kierować naszym życiem bardziej, niż my sami. W czasach, które Dukaj nazywa „postpiśmiennymi”, ludzkie doświadczenia są coraz częściej bezpośrednio przekazywane, co zmienia nasze postrzeganie siebie.Czy w obliczu tych zmian człowiek może określić się jako istota przeżywająca oglądanie seriali czy śledzenie celebrytów? Jacek Dukaj stawia te pytania, ukazując, jak blisko jesteśmy do stania się „maszynami do przeżywania” w nowym, postpiśmiennym świecie.