Planeta samych chłopców

To jeden z najbardziej intrygujących reportaży literackich, jakie miałem okazję odkryć w Czechach. Autor, Mariusz Szczygieł, uznany dziennikarz „Gazety Wyborczej”, zachęca nas do refleksji nad naturą tożsamości i egzystencjalnymi dylematami. Kto z nas nie marzyłby o tym, by być częścią harmonijnie urządzonego wnętrza, otoczonym przez równie doskonałe obiekty? Może łatwiej byłoby funkcjonować jako element wystroju eleganckiego salonu, zamiast stawiać czoła trudnej codzienności. Jednakże postacie w książce "Planeta samych chłopców" Adama Georgieva, mimo że czasem wzajemnie się przedmiotowo traktują, są przede wszystkim ludźmi – przypominają nam, że na istotę człowieka składa się znacznie więcej niż tylko jego fizyczność.W świecie zdominowanym przez przedmioty relacje wydają się uproszczone i powierzchowne. Można się skupić wyłącznie na powierzchownych przyjemnościach – wyglądzie czy osobistych preferencjach – ale czy to wystarcza do pełni życia? Nawet najładniejsze cechy mogą z czasem okazać się niewystarczające. "Planeta samych chłopców" ukazuje rzeczywistość przesyconą krótkimi rozmowami, szybkimi przyjemnościami oraz zaniedbanymi krajobrazami. W świecie tym dominują pieniądze i cielesne potrzeby, jednak w tle tego chaosu pojawia się silna potrzeba prawdziwej bliskości.Adam Georgiev, urodzony w 1980 roku, jest uznanym czeskim poetą i prozaikiem, który zyskał uznanie jako jeden z najważniejszych pisarzy swojego pokolenia. W 1998 roku wydał "Dziennik siostry Lídy Baarovej", pamiętnik Zorki Janů. Jego zbiór poezji "Poeta. Cierpienie. Kat" zdobył dwie nominacje do tytułu książki roku w Czechach w 2007 roku. "Planeta samych chłopców" stanowi pierwszą, gorąco przyjętą przez krytyków, część trylogii, do której należą również "Bulwar słońca" i "Zabij mnie, Elizo".