Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Pisma jakubowe
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Świadomość obecności Świętego na wyciągnięcie ręki, przy jednoczesnym koniecznym zachowaniu dystansu, wymaga rodzaju wiary i zaufania, na które Ewa nie znalazła w sobie siły. Jednak czy odpowiedzialność za to powinna spoczywać tylko na niej? Jeśli od swojej natury każde stworzenie dąży do Boga, czy nie można by uznać, że On również w pewien sposób przyczynił się do jej upadku? Czy nie powinien był przewidzieć, że Ewa będzie zmierzała ku Niemu w sposób niepohamowany i pełen żarliwości? Czy nie zauważył, jaką miłość budzi i jaką niezaspokojoną tęsknotę wzbudza w swych stworzeniach? Jako Bóg ukryty zabezpiecza istoty przed swoją mocą, ale jako Bóg objawiony nie broni ich przed własnym pięknem. Czy w geście Ewy dążącej do jedności z Bogiem jest coś niezrozumiałego? Przecież jej zachowanie przypomina oblubienicę z Pieśni nad Pieśniami: z zapałem przemierzającą miasto w poszukiwaniu swego ukochanego, tak jak ona przemierzała ogród. W istocie, Ewa to oblubienica Boga: Jego ukochana, kwintesencja procesu stworzenia, w pełni piękna i doskonała.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Świadomość obecności Świętego na wyciągnięcie ręki, przy jednoczesnym koniecznym zachowaniu dystansu, wymaga rodzaju wiary i zaufania, na które Ewa nie znalazła w sobie siły. Jednak czy odpowiedzialność za to powinna spoczywać tylko na niej? Jeśli od swojej natury każde stworzenie dąży do Boga, czy nie można by uznać, że On również w pewien sposób przyczynił się do jej upadku? Czy nie powinien był przewidzieć, że Ewa będzie zmierzała ku Niemu w sposób niepohamowany i pełen żarliwości? Czy nie zauważył, jaką miłość budzi i jaką niezaspokojoną tęsknotę wzbudza w swych stworzeniach? Jako Bóg ukryty zabezpiecza istoty przed swoją mocą, ale jako Bóg objawiony nie broni ich przed własnym pięknem. Czy w geście Ewy dążącej do jedności z Bogiem jest coś niezrozumiałego? Przecież jej zachowanie przypomina oblubienicę z Pieśni nad Pieśniami: z zapałem przemierzającą miasto w poszukiwaniu swego ukochanego, tak jak ona przemierzała ogród. W istocie, Ewa to oblubienica Boga: Jego ukochana, kwintesencja procesu stworzenia, w pełni piękna i doskonała.
