Papier, kamień, nożyce

Papier, kamień, nożyce” to thriller psychologiczny osadzony w zimowej i mroźnej scenerii. Główny bohater cierpi na rzadką chorobę zwaną prozopagnozją, czyli nierozpoznaje żadnych twarzy. Wszyscy dla Adama wydają się obcy nawet jego własna żona. Już od pierwszych stron byłam niesamowicie zainteresowana tą historią. Styl pisania autorki sprawił, że nie mogłam się oderwać nawet na chwilę. Małżeństwo Adama poznajemy lepiej dzięki listom, które pisała jego żona z okazji rocznicy ich ślubu.

Stara kaplica kaplica w której się zatrzymali przyprawia o gęsią skórkę, jest w niej kilka zamkniętych drzwi na klucz a mroźna atmosfera wzmacnia wszystkie odczucia. Bohaterowie odcięci są od świata i pomocy, zdani tylko są tylko na siebie.

To pełen emocji thriller psychologiczny, nie wiadomo komu można ufać i wszystko jest możliwe. Ja bardzo polubiłam ogólny klimat tej książki. A sami bohaterowie przypadli mi do gustu i z zainteresowaniem śledziłam ich losy.

“Papier, kamień, nożyce” autorstwa Alice Feeney to thriller z rodzaju nic nie jest takim, jakim się wydaje. Wkręciłam się w tę historię od pierwszych stron i wierzcie mi, do samego końca trzyma w napięciu, a z każdą kolejną stroną intryguje coraz bardziej. Idealny na zimowe wieczory, idealny.

Amelia i Adam wybierają się na weekend do Szkocji. Wspólnie spędzony czas może okazać się drugą szansą dla ich małżeństwa, które, lekko mówiąc — kuleje. On choruje na prozopagnozję, co oznacza, że nie potrafi rozpoznawać ludzkich twarzy, w tym swojej żony. Praca scenarzysty i wiecznie niedoścignione ambicje mężczyzny sprawiają, że Amelia czuje się w tym związku samotna. Kiedy trafiają do starej kaplicy na odludziu, która przez najbliższe dni ma być ich azylem, szybko okazuje się, że ich pobyt w tym dziwnym miejscu nie był jedynie szczęśliwą wygraną na loterii, a skrupulatnie zaplanowaną intrygą.

Kiedyś zaczytywałam się w tego typu thrillerach psychologicznych i tak miło było wrócić do fabuły, w której to nie krwawa zbrodnia, a przede wszystkim relacje międzyludzkie bliskich sobie osób i perfekcyjnie zaplanowany przebieg zdarzeń grają pierwsze skrzypce.

To thriller, który sukcesywnie otwiera przed czytelnikiem karty, wprowadzając go coraz głębiej w swoje zawiłości, doprowadzając w pewnym momencie do totalnej dezorientacji. Z jednej strony myślisz, że wiesz więcej, a z drugiej okazuje się, że figa z makiem, tyle wiesz.

Główni bohaterowie, Amelia i Adam to postaci z krwi i kości. Mają swoje tajemnice i cele a przy tym błądzą jak dzieci we mgle. Każde z nich ma swoje za uszami, każde też nie potrafi wykazać się stuprocentową szczerością względem drugiego. Ich związek balansuje na cienkiej granicy, ale to, co go spaja to sekrety i sekreciki, Ale jak już wszystko wyjdzie na jaw, to proszę Państwa, trzymajcie się fotela!

Hermetyczna, duszna, a jednocześnie okraszona mroźnym klimatem, trzymająca w napięciu, pełna szczegółów, które ostatecznie tworzą całość i są składową zakończenia, niesamowicie wciągająca książka. Czas przy niej mija niesamowicie szybko. Na bank szybciej niż Adamowi i Amelii na szkockim odludziu.