Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Pańska szlachecka faszystowska
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Książka analizuje strategię propagandową Związku Sowieckiego, która przez niemal trzy dekady (1917-1945) wpływała na postrzeganie Polski i Polaków, a także na relacje polsko-rosyjskie. Autor pokazuje, że choć intensywność propagandy była zmienna, jej przekaz pozostawał nieustannie negatywny. Zmieniały się jedynie jej akcenty w zależności od aktualnych celów politycznych. Początkowo skupiano się na podważaniu praw Polski do ziem wschodnich, wspierano rosnące poczucie odrębności wśród Białorusinów i Ukraińców oraz oskarżano Polaków o prześladowanie mniejszości. Po 1926 roku pojawiły się zarzuty w stosunku do Polski dotyczące jej rzekomych przygotowań do wojny z ZSRS, a w latach 30. oskarżano ją o uleganie wpływom faszyzmu. Po agresji we wrześniu 1939 roku propaganda sowiecka dążyła do uzasadnienia aneksji polskich ziem, podkreślając przy tym rzekome poparcie dla rządów sowieckich ze strony Białorusinów i Ukraińców, przypominając o biedzie, jakiej doświadczali pod polskim panowaniem, oraz umniejszając dorobek państwa polskiego.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Książka analizuje strategię propagandową Związku Sowieckiego, która przez niemal trzy dekady (1917-1945) wpływała na postrzeganie Polski i Polaków, a także na relacje polsko-rosyjskie. Autor pokazuje, że choć intensywność propagandy była zmienna, jej przekaz pozostawał nieustannie negatywny. Zmieniały się jedynie jej akcenty w zależności od aktualnych celów politycznych. Początkowo skupiano się na podważaniu praw Polski do ziem wschodnich, wspierano rosnące poczucie odrębności wśród Białorusinów i Ukraińców oraz oskarżano Polaków o prześladowanie mniejszości. Po 1926 roku pojawiły się zarzuty w stosunku do Polski dotyczące jej rzekomych przygotowań do wojny z ZSRS, a w latach 30. oskarżano ją o uleganie wpływom faszyzmu. Po agresji we wrześniu 1939 roku propaganda sowiecka dążyła do uzasadnienia aneksji polskich ziem, podkreślając przy tym rzekome poparcie dla rządów sowieckich ze strony Białorusinów i Ukraińców, przypominając o biedzie, jakiej doświadczali pod polskim panowaniem, oraz umniejszając dorobek państwa polskiego.
