Oslo Plaza 1995

Mieszkająca w Londynie 27-letnia Zoja kilka miesięcy temu urodziła synka. Ian, jej mąż, mimo to nalega, by podjęła się nowego zlecenia w pracy. Między małżonkami od dłuższego czasu nie układa się zbyt dobrze. Zoja, czując presję, ulega i wyjeżdża do Moskwy, by podjąć pracę jako tłumaczka, a jednocześnie śledzić cel - Aleksandra, którego ma zlikwidować. Tęsknota za synem, chłód rosyjskiej stolicy i wspomnienie oziębłości męża przytłaczają Zoję. Wydaje się, że bardzo brakuje jej bliskości i prawdziwego uczucia. Po krótkim czasie kobieta zakochuje się w człowieku, którego ma zabić...

Inspirowana prawdziwą zbrodnią dokonaną w Hotelu Oslo Plaza (do dziś niewyjaśnioną) historia od samego początku wciąga czytelnika w mroczny świat przestępstw, zbrodni i zabójstw na zlecenie. Duszną atmosferę potęguje ponura Moskwa, obskurne mieszkanie Zoi, monotonna praca w biurze i lejąca się litrami na spotkaniach towarzyskich wódka. Jedynymi promieniami światła w tym mroku są momenty Zoi z Aleksandrem, który próbuje pokazać jej, że Moskwa to również sztuka, artyści i wysoka kultura.

Funkcjonująca w tym skomplikowanym i niebezpiecznym świecie główna bohaterka została przedstawiona dwojako. Z jednej strony mamy silną i bezwzględną zabójczynię, która niegdyś dla Iana robiła wszystko. Która od lat młodości musiała być niezależna i radzić sobie w skrajnych sytuacjach. Z drugiej zaś strony mamy matkę i żonę, która po porodzie pragnie być tylko ze swoim dzieckiem i odczuwa emocjonalny chłód ze strony ukochanego. Która pragnie zwyczajnej rodziny, a nie życia na krawędzi. To zatem dwa mocno kontrastujące ze sobą aspekty osobowości, których zderzenie w świecie Zoi nie może przynieść nic dobrego.

Ciekawe zestawienie tworzą również dwaj mężczyzni, których kocha Zoja: Ian jako typowy zimny drań, który "wychował" sobie żonę, jak ona sama twierdzi - ukształtował ją, jak dla mnie klasyczny psychopata i Aleksander: mężczyzna czuły, zwracający uwagę na nastrój i emocje kobiety, poświęcający jej swój cenny czas. Mimo szemranych interesów człowiek dobry, którego mocno poturbowało życie i który potrafi żałować za swoje błędy.
Nie do końca zgadzałam się ze wszystkimi poczynaniami głównej bohaterki, nie zawsze pasowały mi one do jej postaci jako płatnej morderczyni, ale potem przemyślałam sprawę i stwierdziłam, że może właśnie to rozchwianie, ta dwoistość czyni ją bardziej ludzką, bardziej kobiecą i naturalną. Bo mało jest kobiet, które po porodzie nie zmieniają czegoś w swoim życiu i swoim dotychczasowym spojrzeniu na świat.

Moje ogólne wrażenia z lektury są bardzo pozytywne, wciągnęła mnie, pozwoliła przenieść się w kompletnie inną rzeczywistość i tego właśnie zawsze poszukuję w dobrych książkach. Akcja rozwija się w dobrym tempie, nie ma czasu na nudę. Bohaterowie są niejednoznaczni, czasem robią rzeczy, których czytelnik się nie spodziewa. Jeśli szukacie pochłaniającego kryminału, to z czystym sumieniem mogę zarekomendować🔥🔥🔥