Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Notatki z podziemia
DODAJ DO LISTY ŻYCZEŃ
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Fiodor Dostojewski (1821-81) jest powszechnie uważany za jednego z najwybitniejszych pisarzy rosyjskich, obok takich twórców jak Lew Tołstoj i Iwan Turgieniew, reprezentując szczyt rosyjskiego realizmu. Jego życie pełne było dramatycznych doświadczeń, w tym zsyłki na katorgę przez carat, a później zdecydowanej opozycji wobec idei socjalistycznych. Wśród jego najważniejszych dzieł znajdują się takie powieści jak "Zbrodnia i kara", "Bracia Karamazow" oraz "Biesy". Szczególnie godne uwagi są „Notatki z podziemia” z 1864 roku, które uznawane są za preludium do jego najsłynniejszych powieści, wyróżniające się egzystencjalistycznym podejściem i niejednokrotnie zaliczane do jego najwybitniejszych osiągnięć. W tej opowieści dostrzegamy analizę wolnej woli, krytykę rewolucji, którą główny bohater postrzega jako nierozsądną, dyskutując z liberalną inteligencją rosyjską, a także wpływ zła obecnego w człowieku. Historia przedstawia spowiedź starszego, odizolowanego od społeczeństwa inteligenta, który ujawnia "czarną duszę" pełną alienacji, wywyższania się, braku umiejętności nawiązywania relacji oraz pogardy względem innych ludzi. Przykładem jest jego relacja z prostytutką Lizą, którą teoretycznie mógłby pokochać, ale celowo tego nie chce. Czuje się skrzywdzony i pragnie odegrać się na świecie, który go pomija, co stanowi zapowiedź teorii resentymentu. Jak wskazuje Nadieżda Michnowiec, podziemny człowiek opisuje swoje nowatorskie koncepcje, uznając siebie za prekursora nowych idei, porównując się wręcz do Napoleona, mimo że w jego wizji własnej osoby brakuje zainteresowania doczesnymi pokusami. Kreuje niemal boski wizerunek samego siebie, marząc o chwale i laurach, ale te wyobrażenia nigdy się nie urzeczywistniają. To wyjątkowo głęboka i być może najciemniejsza powieść Dostojewskiego, zapowiadająca przyszłe arcydzieła w jego twórczości.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
39,74 zł
nowa
Pakujemy 09.11
- nowa książka
jak nowa
dobry
widoczne ślady używania
Dostępna ilość 100
Uwaga została 1 szt.
Posiadamy 100 szt.
Fiodor Dostojewski (1821-81) jest powszechnie uważany za jednego z najwybitniejszych pisarzy rosyjskich, obok takich twórców jak Lew Tołstoj i Iwan Turgieniew, reprezentując szczyt rosyjskiego realizmu. Jego życie pełne było dramatycznych doświadczeń, w tym zsyłki na katorgę przez carat, a później zdecydowanej opozycji wobec idei socjalistycznych. Wśród jego najważniejszych dzieł znajdują się takie powieści jak "Zbrodnia i kara", "Bracia Karamazow" oraz "Biesy". Szczególnie godne uwagi są „Notatki z podziemia” z 1864 roku, które uznawane są za preludium do jego najsłynniejszych powieści, wyróżniające się egzystencjalistycznym podejściem i niejednokrotnie zaliczane do jego najwybitniejszych osiągnięć. W tej opowieści dostrzegamy analizę wolnej woli, krytykę rewolucji, którą główny bohater postrzega jako nierozsądną, dyskutując z liberalną inteligencją rosyjską, a także wpływ zła obecnego w człowieku. Historia przedstawia spowiedź starszego, odizolowanego od społeczeństwa inteligenta, który ujawnia "czarną duszę" pełną alienacji, wywyższania się, braku umiejętności nawiązywania relacji oraz pogardy względem innych ludzi. Przykładem jest jego relacja z prostytutką Lizą, którą teoretycznie mógłby pokochać, ale celowo tego nie chce. Czuje się skrzywdzony i pragnie odegrać się na świecie, który go pomija, co stanowi zapowiedź teorii resentymentu. Jak wskazuje Nadieżda Michnowiec, podziemny człowiek opisuje swoje nowatorskie koncepcje, uznając siebie za prekursora nowych idei, porównując się wręcz do Napoleona, mimo że w jego wizji własnej osoby brakuje zainteresowania doczesnymi pokusami. Kreuje niemal boski wizerunek samego siebie, marząc o chwale i laurach, ale te wyobrażenia nigdy się nie urzeczywistniają. To wyjątkowo głęboka i być może najciemniejsza powieść Dostojewskiego, zapowiadająca przyszłe arcydzieła w jego twórczości.
