Niech żyje zło

Rae od zawsze uwielbiała postacie złoczyńców w książkach fantasy. Pociągał ją ich elegancki styl, błyskotliwe riposty i niezmierna determinacja. Szczególnie teraz, kiedy mierzy się z nieuleczalną chorobą, chce odmienić swój los za wszelką cenę. Nagle los stawia przed nią nieoczekiwaną możliwość: trafia do świata swojej ulubionej serii książkowej, gdzie znajduje się kwiat, który może ją uzdrowić. Budzi się w pałacu na krawędzi przepaści, w królestwie bliskim wojny. To świat pełen niebezpiecznych stworzeń, zdradliwych dworzan i jej ulubionej postaci – charyzmatycznego Wiecznego Cesarza, który jest jeszcze bardziej fascynujący w rzeczywistości. W tej niezwykłej rzeczywistości Rae odkrywa, że jej zadaniem nie jest bycie pozytywną bohaterką – jest tu złoczyńczynią. Przybierając imię Lady Rahela, z niezwykłym urokiem i determinacją, zjednuje sobie sprzymierzeńców wśród różnorodnych rzezimieszków, planując wspólną walkę o nowy los. Im więcej ofiar, tym większy gniew cesarza, co znacząco komplikuje jej zadanie, a dotarcie do końca tej przygody staje się coraz bardziej niepewne. „Niech żyje zło” to śmiała i niezwykle satysfakcjonująca książka, która przeplata refleksję nad urokiem fikcji literackiej z epicką, romantyczną przygodą. Przygotujcie się na sporą dawkę humoru i emocji, które co chwila zmuszają do kibicowania złoczyńcom. Brennan w mistrzowski sposób łamie literackie konwencje, w czym objawia się jego nieposkromiony talent. Leigh Bardugo jest zachwycona tą przewrotną ucztą dla wyobraźni. Powieść zręcznie łączy dowcip, wartkie dialogi i fantastyczny świat pełen przygód. Odkrywa naturę fikcji i możliwość odnalezienia wolności w roli antybohatera. Rae, jako postać pełna inteligencji i nieugiętości, wprowadza nas w świat przygód, a jak zauważa Holly Black, jej talent do muzycznych występów dodaje całości dodatkowego uroku. Ta książka jest wyjątkowo wciągająca. Trudno się od niej oderwać i łatwo zatracić się w lekturze, zapominając o codziennych sprawach. Gdy zbliża się koniec, trudno powstrzymać emocje — nawet jeśli oznacza to krzyk rozpaczy w poduszkę na myśl o opuszczeniu tego niezwykłego świata. To naprawdę magiczna powieść, co podkreśla Shelley Parker-Chan.