Masz tę lub inne książki?

Sprzedaj je u nas

Morderstwo w Orient Expressie

Name: Morderstwo w Orient Expressie
Brand: Skupszop
SKU: 9788327165022
Price: 40.2 PLN
Availability: InStock
Rating: 4.66667 (15 reviews)

Autorzy:

Agatha Christie

POKAŻ SZCZEGÓŁY

Masz tę lub inne książki?

Sprzedaj je u nas

4.7

15 ocen i 15 recenzji

Napisz opinię i wygraj nagrodę!

Herkules Poirot, po triumfie w śledztwie w Azji, wraca do Europy na pokładzie słynnego Orient Expressu. Niespodziewanie, pociąg zostaje unieruchomiony przez potężną zamieć śnieżną. W środku nocy jeden z pasażerów zostaje znaleziony martwy w tajemniczych okolicznościach. Poirot, mający ten dar łączenia faktów, rozpoczyna dochodzenie w sprawie morderstwa, które przekształca jego podróż w zawiłą łamigłówkę kryminalną. Dowody zdają się sugerować, że sprawca znajduje się w tym samym wagonie co detektyw. Czy Poirot rozwiąże tę intrygującą zagadkę i odkryje, kto jest odpowiedzialny za morderstwo? To zadanie okazuje się być skomplikowane, ponieważ wszyscy pasażerowie mają coś do ukrycia.

Wybierz stan zużycia:

Szczegóły

Opinie

Książki autora

Podobne

Dla Ciebie

Książki z kategorii

Dostawa i płatność

Przewiń do góry

Szczegóły

Cena: 40.20 zł

Okładka: Twarda

Ilość stron: 272

Rok wydania: 2021

Rozmiar: 136 × 210 mm

ID: 9788327165022

Autorzy:

Agatha Christie

Wydawnictwo:

Dolnośląskie, Wydawnictwo Dolnośląskie

Inne książki: Agatha Christie

Podobne produkty

Może Ci się spodobać

Inne książki z tej samej kategorii

Opinie użytkowników

4.7

15 ocen i 15 recenzji

Napisz opinię o książce i wygraj nagrodę!

W każdym miesiącu wybieramy najlepsze opinie i nagradzamy recenzentów.

Dowiedz się więcej

Wartość nagród w tym miesiącu

880 zł

Dodana przez Nela W. w dniu 28.08.2025

Opinia użytkownika sklepu

Wiecie co, zawsze miałam wrażenie, że największa magia książek Agathy Christie polega na tym, że one nigdy się nie starzeją. Można je czytać w 2025 roku i nadal ma się poczucie, że są świeże, wciągające i tak sprytnie skonstruowane, że człowiek daje się nabierać na wszystkie fałszywe tropy. „Morderstwo w Orient Expressie” to taki mój mały dowód na nieśmiertelność twórczości Christie. Do tej książki podchodziłam z ogromnym oczekiwaniem, bo przecież zna ją praktycznie każdy, chociażby ze słyszenia. Już sam tytuł brzmi jak ikona kryminału. A jednak, kiedy zaczęłam czytać, okazało się, że ta historia nadal ma w sobie coś, co potrafi zaskoczyć i zachwycić.

Historia jest pozornie prosta. Luksusowy Orient Express. Zima, śnieg, trudne warunki atmosferyczne. Pociąg unieruchomiony w zaspie. Wszyscy pasażerowie uwięzieni w wagonach bez możliwości wydostania się na zewnątrz. I nagle morderstwo. W idealnych okolicznościach dla detektywa, bo nikt nie mógł uciec. Sprawca musi być w środku. Każdy pasażer staje się podejrzanym. Brzmi jak klasyczny schemat zamkniętej inwestygacji. Jednak to, co czyni tę powieść absolutnie wyjątkową, to sposób, w jaki Christie prowadzi narrację.

Nie mamy tu pościgów, dramatycznych scen akcji ani nagłych zwrotów akcji co pięć stron. Całość budują rozmowy, zeznania, szczegóły i maleńkie elementy układanki, które Poirot umie dostrzec lepiej niż ktokolwiek inny. Ktoś, kto nie lubi powolnego tempa, mógłby pomyśleć, że tu się nic nie dzieje. A prawda jest taka, że dzieje się absolutnie wszystko. To napięcie, podskórna atmosfera podejrzliwości, subtelne różnice w tym, jak pasażerowie opowiadają o swoim czasie w wagonie. To wszystko sprawia, że czyta się to z wypiekami na twarzy.

Poirot w tym wydaniu pokazuje pełnię swojego charakteru. Jest precyzyjny, trochę pedantyczny, czasem zabawny w swoim przywiązaniu do porządku, a jednocześnie niebywale inteligentny. Uwielbiam ten balans: między lekkością i humorem a powagą samego śledztwa. Każda rozmowa, którą prowadzi z pasażerami, to dla mnie literacki smaczek. Sama się złapałam na tym, że analizowałam ich odpowiedzi razem z nim i próbowałam wytypować winnego. Oczywiście zupełnie poległam, bo zakończenie było dla mnie totalnym zaskoczeniem, mimo że słyszałam wcześniej, że jest to jedno z najbardziej efektownych rozwiązań w literaturze kryminalnej.

Warto wiedzieć, że inspiracją do powieści było prawdziwe wydarzenie - głośna sprawa porwania i zabójstwa dziecka Charlesa Lindbergha. Christie, jak zwykle, potrafiła zaadaptować elementy prawdziwego świata, a potem nadać im literacką formę tak, że czytelnik czuje grozę i ciężar tej historii, choć nie ma w niej przesadnej brutalności. To też uwielbiam w jej twórczości. Opowiada o zbrodni, ale nie epatuje krwią. Jej siłą są psychologia i dobre rzemiosło narracyjne.

Kiedy ktoś mnie pyta, dlaczego właściwie tak lubię te stare kryminały, od razu przychodzi mi na myśl właśnie ta książka. Bo pokazuje coś, czego w dzisiejszych thrillerach często brakuje. Nie potrzebujemy komputerowych technologii ani policyjnych laboratoriów, żeby śledztwo było fascynujące. Wystarczy uważne oko, bystre ucho i logiczny umysł Poirota. Lubię też to retro poczucie, że świat był wtedy bardziej zamknięty i klaustrofobiczny. Ta sceneria pociągu unieruchomionego w śniegu idealnie podbija atmosferę. Nigdzie nie uciekniesz, więc musisz patrzeć w oczy innym pasażerom, wiedząc, że ktoś z nich ma krew na rękach.

Na pewno jest to książka, którą polecam nie tylko fanom Christie. Jeśli ktoś jeszcze jej nie zna, to właśnie od tej powieści można zacząć przygodę. Jest doskonałym przykładem tego, jak autorka potrafiła pisać: klarownie, ciekawie i zawsze z pomysłem, który wbija w fotel. Jeśli ktoś kocha łamigłówki i zagadki logiczne, też się odnajdzie, bo podczas lektury naprawdę można próbować wczuć się w rolę detektywa i samemu poskładać wątki.

Czy ta recenzja była przydatna?

Dodana przez Iga W. w dniu 29.08.2025

Opinia użytkownika sklepu

Kiedy otworzyłam „Morderstwo w Orient Expressie”, od razu poczułam, że to książka, w której liczyć się będzie nie tempo, ale klimat. Już pierwsze strony wciągają w świat eleganckiej podróży pociągiem przez zasypane śniegiem Bałkany. Na początku miałam poczucie, że wszystko jest takie spokojne, poukładane i że to tylko tło do tego, co za chwilę się wydarzy. I rzeczywiście, Christie potrafi budować napięcie w sposób zupełnie inny niż większość autorów. Nic nie wybucha, nikt nie biega po dachach wagonów, a jednak ma się ciarki.

Pamiętam, że gdy pojawia się morderstwo, poczułam dreszcz, choć scena nie jest brutalna ani graficzna. Siła polega na tym, że wszystko dzieje się w zamkniętym świecie, z którego nikt nie może uciec. To działa jak soczewka, nagle zaczynamy patrzeć na pasażerów zupełnie inaczej. Każdy z nich ma swój bagaż życiowy i każdy może okazać się winny. Było coś fascynującego w czytaniu kolejnych przesłuchań. To niby tylko rozmowy i zapisy relacji, ale właśnie w tym tkwi ogromna siła autorki. Umiała stworzyć napięcie z samego słowa, a nie z akcji.

Największą frajdę sprawiał mi Poirot. Uwielbiam jego maniery i drobiazgowość. Czasami jest zabawny, czasami aż nieznośny w swoim uporze, a jednak zawsze przy nim czuję, że nikt nie wymknie się spod jego czujnego oka. W tej książce jego styl dedukcji naprawdę błyszczy. Analizuje najdrobniejsze szczegóły, które mnie samej wydawały się zupełnie nieistotne. I nagle okazuje się, że każdy guzik, każdy gest, każde pół słowa ma znaczenie.

Postacie pasażerów są napisane w sposób genialny. Pochodzą z różnych kultur i klas społecznych, wyglądają niemal jak przekrój całego ówczesnego świata. To nie są papierowe figury, każdy ma jakąś własną manierę, sposób mówienia, podejrzaną minę. Podczas czytania miałam wrażenie, że Christie bawi się z nami jak reżyser, który ustawia kamery na różnych bohaterów i pozwala nam odgadywać ich sekrety. Najciekawsze jest to, że prawie przy każdym przesłuchaniu zmieniałam zdanie co do moich podejrzeń.

Ogromnie podobał mi się także klimat lat trzydziestych. Sam pociąg jest w zasadzie jednym z bohaterów historii. Luksusowe wagony, elegancka obsługa i kontrast z zimowym krajobrazem sprawiają, że atmosfera jest jednocześnie glamour i duszna. Ten nastrój sprawia, że człowiek naprawdę czuje, jakby razem z nimi został uwięziony w wagonach, skazany na obecność nieznajomych, z których jeden jest zabójcą.

I teraz najważniejsze. Zakończenie. Nie zdradzę, co tam się dzieje, ale powiem jedno: jest to chyba najbardziej efektowne rozwiązanie, jakie czytałam w klasycznym kryminale. W pewnym momencie myślałam, że nawet jeśli Poirot coś odkryje, to i tak będzie to przewity banał. A później Christie pokazała, że potrafi całkowicie wywrócić opowieść do góry nogami. To jedno z tych zakończeń, które sprawia, że trzeba się na chwilę zatrzymać i pomyśleć nad tym, co właśnie się przeczytało. I dla mnie właśnie dlatego ta książka jest tak mocna. Bo nie chodzi tylko o śledztwo, ale też o pytanie, czym jest sprawiedliwość i jak dalece można ją sobie wymierzać.

Cała ta podróż literacka była dla mnie niesamowita i to pomimo tego, że akcja niby stoi w miejscu, wszyscy siedzą zamknięci w pociągu, a jednak emocje rosną z każdą stroną. To sztuka, której niewielu pisarzy jest w stanie dorównać. Dlatego „Morderstwo w Orient Expressie” polecam nie tylko fanom kryminału. To książka, którą po prostu warto znać, żeby zobaczyć, jak wygląda perfekcyjnie ułożona opowieść z niepowtarzalnym finałem.

Czy ta recenzja była przydatna?

Dodana przez Natalia W. w dniu 20.03.2022

Opinia użytkownika sklepu

Po raz pierwszy opublikowana w 1934 roku książka "Morderstwo w Orient Expressie" przedstawia postać belgijskiego detektywa Agathy Christie, Herkulesa Poirota. Herkules Poirot znajduje się w podróży pociągiem, który nagle zatrzymuje się z powodu zaspy śnieżnej. Gdy ten luksusowy pociąg pełen pasażerów oczekuje na pomoc, dochodzi do śmiertelnego odkrycia. Pasażer, bogaty amerykański magnat, został znaleziony martwy w swojej kabinie. Uderzające w tym przypadku jest to, że martwy mężczyzna pokryty jest mnóstwem ran zadanych nożem. Zamknięte drzwi i kabina mogą oznaczać tylko jedno - w pociągu grasuje morderca. Zadaniem doświadczonego detektywa Herkulesa Poirota jest zidentyfikowanie i pomoc w schwytaniu mordercy, zanim będzie za późno i skorzysta on z okazji, by zabić ponownie.

"Morderstwo w Orient Expressie" zostało okrzyknięte "bez wątpienia jedną z największych powieści tajemniczych Agathy Christie". Chociaż nie mam dużej kolekcji, aby porównać tę powieść z innymi, przeczytawszy tylko kilka powieści Christie, jest coś w tej książce, co zdecydowanie do mnie przemawia. "Morderstwo w Orient Expressie" pachnie klasyczną powieścią kryminalną. Jestem pewna, że wielu ze współczesnych kryminalnych powieściopisarzy mogłoby nauczyć się czegoś od królowej powieści kryminalnych.

Więc dlaczego tak wychwalam tę książkę? Cóż, kilka aspektów. Po pierwsze, uważam, że fabuła jest ciekawa, wciągająca i wręcz zagadkowa. To był świetny ruch autorki, aby podejrzanym został każdy pasażer tej feralnej podróży. Elementy zagadki zostały przedstawione bardzo dobrze. Próbowałam wymyślić sensowne rozwiązanie przez całą powieść, lecz fałszywe tropy i wszelkie metody odwrócenia uwagi zadziałały. Zestaw bohaterów jest bardzo zróżnicowany. Choć to duża grupa, to każdy przyczynia się do rozwoju wydarzeń.

Nie zachwycałam się postacią detektywa Herkulesa Poirota w poprzednich książkach, które czytałam. Jednak "Morderstwo w Orient Expressie" pozwoliło mi zobaczyć Poirota w innym świetle i zaczęłam odczuwać sympatię w jego kierunku. Polubiłam jego małe dziwactwa i rozmyślania w miarę postępu powieści. Teraz rozumiem, dlaczego Poirot pozostał trwałym elementem powieści Christie przez tak długi czas.

Dla mnie czynnikiem wywołującym zachwyt w tej powieści (i w wersji filmowej) była sceneria. Jest to powieść, o której mogę powiedzieć, że mogłam usiąść wygodnie i cieszyć się jazdą. To była taka przygoda, jakbym wsiadła do luksusowego pociągu z dawnych czasów. Wyobraziłam sobie, że wyruszam w pełną przepychu i wrażeń podróż przez Europę. Uwielbiałam śnieżną i mroźną atmosferę przedstawioną przez Christie. Czułam też silne poczucie zamknięcia stworzone przez Christie na pokładzie tego pociągu. To było intensywne i znakomicie przedstawione.

"Morderstwo w Orient Expressie" to książka, która moim zdaniem potwierdza miejsce Agathy Christie jako arcymistrzyni gatunku. Dzięki obecności mnóstwa elementów fabularnych, które sprawiają, że ta powieść pulsuje, od pełnej listy postaci, spektakularnego miejsca, dusznej atmosfery i skomplikowanej zbrodni w sercu, "Morderstwo w Orient Expressie" było absolutną przyjemnością do czytania.

Czy ta recenzja była przydatna?

Dodana przez karina j. w dniu 29.12.2022

Opinia użytkownika sklepu

Agatha Christie jest słusznie uważana za wielką damę tradycyjnego anglo-amerykańskiego kryminały w okresie międzywojennym. Zarówno fani, jak i krytycy tego gatunku z tamtego okresu zgadzają się, że ogólnie rzecz biorąc, niezależnie od ich zalet, powieści te zwykle mają tendencję do podążania za raczej przewidywalną, formalną strukturą fabularną i zwykle są czysto intelektualnymi łamigłówkami lub zabawnymi historiami, które nie podejmują poważnych pytań moralnych lub filozoficznych. Ale żadne z tych uogólnień nie odnosi się do tej książki! To wyjaśnia moją pięciogwiazdkową ocenę i prawdopodobnie ma też coś wspólnego z tym, dlaczego jest to jedno z bardziej znanych dzieł Christie. Były już co najmniej dwie adaptacje filmowe.

Ta zagadka "zamkniętego pokoju" jest dziesiątą z powieści Christie, w której pojawia się jej najbardziej znany detektyw, Herkules Poirot, którego "małe szare komórki" dostaną tutaj prawdziwy trening. Powieści i opowiadań o Poirocie nie trzeba czytać w kolejności; postać bohatera nie rozwija się z czasem, a okoliczności jego życia nie zmieniają się w znaczący sposób. Okoliczności sprawy sprawiają, że grono podejrzanych jest określone i ograniczone, a nikt z nich nigdzie się w najbliższym czasie nie wybiera. Ale to jest równoważone przez oszałamiający szereg sprzecznych wskazówek i dowodów. Czytelnicy fikcji kryminalnej zazwyczaj lubią próbować rozwiązać sprawę wraz z detektywem, ale aby zrobić to tutaj, będziesz musiał naprawdę myśleć nieszablonowo. I nawet jeśli pociąg może utknąć w martwym punkcie, czeka cię niezła przejażdżka z kolejnymi zaskakującymi rewelacjami. Powieść ma dla mnie więcej charakterystycznych cech epoki niż niektóre z innych powieści Christie, a ona wykazuje prawdziwy talent do nakreślania cech charakteru za pomocą drobnych szczegółów. Zręcznie spięte uprzedzenia niektórych postaci, a także swobodne użycie przez jednego z Amerykanów określenia "Wop", mówią nam więcej o ich postawach niż o postawach Christie. Podróżując samotnie, Poirot nie ma swojego kompana kapitana Hastingsa, ale Christie zapewnia mu dwóch innych, francuskiego znajomego, który jest dyrektorem linii kolejowej i greckiego lekarza.

Jest to arcydzieło gatunku , z zakończeniem, które może zostawić cię siedząc i mówiąc: "Wow!". Gorąco polecam!

Czy ta recenzja była przydatna?