Modele kultury gruzińskiej w polskim piśmiennictwie XIX wieku

Książka traktuje o przedstawieniach kultury gruzińskiej w polskim piśmiennictwie XIX wieku, kiedy to po 1830 roku wielu Polaków, oskarżonych o działalność antycarską i uczestnictwo w powstaniach, zostało zesłanych na Kaukaz. Ten region był dla Polaków nieznany, a ich wiedza na jego temat była ograniczona i często oparta na mitach. Zesłańcy oraz podróżnicy z Polski prowadzili dzienniki dokumentujące ich obserwacje ludów kaukaskich i przyrody. Szczególnie interesująca wydawała im się chrześcijańska Gruzja, która wyróżniała się na tle muzułmańskiego otoczenia. Polacy dostrzegali podobieństwo między historią Gruzji a dziejami swojej ojczyzny, co wzbudzało ich zainteresowanie tą kulturą, jej historią i literaturą. Relacje Polaków były często publikowane w prasie oraz w formie książek, przez co znacząco wpływały na postrzeganie Kaukazu i Gruzji w Polsce. Monografia analizuje te kulturowe modele ukazane w polskich tekstach z XIX wieku. Dr Kamil Kozakowski, kulturoznawca i naukowiec zajmujący się historią i antropologią kultury, autor tej książki, ukazuje jak w polskim piśmiennictwie przedstawiano kulturę gruzińską, korzystając z bogatej literatury źródłowej, której podstawą są opisy pobytów Polaków na Kaukazie. W recenzji prof. Ewy Kosowskiej z Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, publikacja jest chwalona za uporządkowanie wiedzy o gruzińskiej kulturze i jej transmisji przez polskie media oraz za wnikliwe opisy krajobrazu i miejscowych tradycji.