Mistrz tajemnicy oraz inne opowiadania

„Mistrz tajemnicy oraz inne opowiadania” czytałam z dużą przyjemnością, ale też z tym specyficznym poczuciem, że Jack London nigdy nie daje czytelnikowi pełnego komfortu. Nawet kiedy opowiada o przygodzie, to pod spodem zawsze czuć niepokój, chłód albo napięcie. I właśnie to w tym zbiorze podobało mi się najbardziej. To nie są opowieści, które tylko „się dzieją”. One mają atmosferę, ciężar i taki stary, porządny literacki pazur.

Najmocniejsze są dla mnie teksty rozgrywające się na dalekiej Północy. London naprawdę umie pisać o zimnie, samotności i ludziach rzuconych w świat, który nie interesuje się ich wygodą ani planami. W tych opowiadaniach jest coś bardzo konkretnego i bardzo obrazowego. Czytając, miałam wrażenie, że ten śnieg naprawdę skrzypi, a człowiek z każdą stroną coraz lepiej rozumie, jak cienka potrafi być granica między opanowaniem a paniką.

Podobało mi się też to, że zbiór nie zamyka się tylko w jednym klimacie. Są tu opowiadania bardziej przygodowe, są bardziej tajemnicze, pojawia się egzotyka, a nawet taki lekki skręt w stronę fantastyki czy społecznej obserwacji. Dzięki temu książka nie nuży. Każdy kolejny tekst wnosi coś trochę innego, a jednocześnie całość nadal brzmi jak London. To duża zaleta, bo można zobaczyć autora szerzej, nie tylko jako kronikarza Północy.

Nie wszystkie opowiadania zrobiły na mnie równie duże wrażenie, ale to akurat normalne przy takich zbiorach. Jedne są mocniejsze, bardziej sugestywne, inne trochę bardziej szkicowe. Mimo to nie miałam poczucia, że trafiam na coś zbędnego. Nawet tam, gdzie fabuła była prostsza, zostawał klimat albo jakaś jedna scena, która potrafiła zapisać się w pamięci.

Jako kobieta czytałam ten tom też z ciekawością pod kątem tego, jak London patrzy na ludzi i relacje. To nie jest pisarz delikatny ani szczególnie czuły, ale właśnie dlatego jego świat wydaje się tak wyrazisty. U niego wszystko jest bardziej skrajne, bardziej wystawione na próbę, bardziej bez osłon. Czasami ten sposób pisania wydaje się surowy, ale ma w sobie autentyczność, której trudno odmówić siły.

Dla mnie „Mistrz tajemnicy oraz inne opowiadania” to bardzo dobry zbiór dla kogoś, kto lubi klasykę z charakterem i nie oczekuje, że literatura będzie grzeczna albo wygładzona. To książka pełna przygody, napięcia i różnych odcieni ludzkiej natury. Może nie każda opowieść jest tu równie mocna, ale jako całość ten tom naprawdę się broni. I ma w sobie coś, czego wielu współczesnym tekstom już brakuje, prawdziwą, niepodrabialną energię opowiadania.