Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Lustrzane fikcje
DODAJ DO LISTY ŻYCZEŃ
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Gabryel porusza się w obszarach poezji pełnych ryzyka, a mimo to czystość jego wierszy jest zaskakująca. Niektórzy uważają, że przedwczesna śmierć często prowadzi do szybkiego dojrzewania twórczości artysty, jednakże w przypadku Gabryela takie uproszczenie nie oddaje prawdy. Jego unikalny styl był już widoczny w niezauważonym przez krytyków tomie "Płyn Lugola" z 2016 roku. Język Gabryela jest silny i wyjątkowy; każde próby jego naśladowania kończyłyby się nieudanym kiczem, ponieważ emocji i niepokoju zawartych w jego utworach nie można po prostu odtworzyć. Takie artystyczne eksploracje języka należały do nielicznych, takich jak Alfred Kubin czy Wacław Niżyński, a dla wielu pozostają trudnym do uchwycenia talentem. Ten dar nie ma dna, co jest jego istotą. Juliusz Gabryel (1979-2018) publikował swoje wiersze m.in. w czasopismach takich jak Studium, Fraz, Topos i Odra. Został nagrodzony w konkursie Poetycki Debiut Roku 2002 organizowanym przez Stowarzyszenie Pisarzy Polskich we Wrocławiu. Wydał tomy poetyckie: "Hemoglobina" (2003), "Laboratoria" (2006) i "Płyn Lugola" (2016), a pośmiertnie opublikowano "Lustrzane fikcje" (2018). Jego twórczość była tłumaczona na język niemiecki i chorwacki. Był honorowym członkiem Stowarzyszenia Żywych Poetów w Brzegu.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
16,01 zł
nowa
Pakujemy 12.11
- nowa książka
jak nowa
dobry
widoczne ślady używania
Dostępna ilość 3
Uwaga została 1 szt.
Posiadamy 3 szt.
Gabryel porusza się w obszarach poezji pełnych ryzyka, a mimo to czystość jego wierszy jest zaskakująca. Niektórzy uważają, że przedwczesna śmierć często prowadzi do szybkiego dojrzewania twórczości artysty, jednakże w przypadku Gabryela takie uproszczenie nie oddaje prawdy. Jego unikalny styl był już widoczny w niezauważonym przez krytyków tomie "Płyn Lugola" z 2016 roku. Język Gabryela jest silny i wyjątkowy; każde próby jego naśladowania kończyłyby się nieudanym kiczem, ponieważ emocji i niepokoju zawartych w jego utworach nie można po prostu odtworzyć. Takie artystyczne eksploracje języka należały do nielicznych, takich jak Alfred Kubin czy Wacław Niżyński, a dla wielu pozostają trudnym do uchwycenia talentem. Ten dar nie ma dna, co jest jego istotą. Juliusz Gabryel (1979-2018) publikował swoje wiersze m.in. w czasopismach takich jak Studium, Fraz, Topos i Odra. Został nagrodzony w konkursie Poetycki Debiut Roku 2002 organizowanym przez Stowarzyszenie Pisarzy Polskich we Wrocławiu. Wydał tomy poetyckie: "Hemoglobina" (2003), "Laboratoria" (2006) i "Płyn Lugola" (2016), a pośmiertnie opublikowano "Lustrzane fikcje" (2018). Jego twórczość była tłumaczona na język niemiecki i chorwacki. Był honorowym członkiem Stowarzyszenia Żywych Poetów w Brzegu.
