List do ojca

Drogi Ojcze, niedawno pytałeś mnie, dlaczego odczuwam przed Tobą strach. Nie potrafiłem Ci wtedy odpowiedzieć, głównie z powodu obawy, jaką wobec Ciebie czuję, oraz z konieczności podania zbyt licznych szczegółów, żeby ten lęk choćby w części usprawiedliwić. Chociaż staram się teraz dać Ci odpowiedź na piśmie, to nie będzie ona wyczerpująca, bo nawet w trakcie pisania strach przed Tobą mnie paraliżuje. Przeszkadza mi to w pełnym wykorzystaniu pamięci i zdolności rozumowania, gdyż problem ten przekracza ich możliwości. List ten stał się inspiracją do interpretacji psychoanalitycznych, które opierają się na dysproporcjach między synem a ojcem. Ojciec bywa przedstawiany jako ten, który stale ocenia i obwinia syna, nawet wtedy, gdy to ojciec mógłby być obarczony winą. Każda porażka, jak zaburzenia seksualne, trudności z małżeństwem, a nawet sam proces twórczy, były przypisywane wpływowi ojca. Kafka jednak wiedział, że jego twórcze napięcia, jego szczególny świat, nie są jedynie reakcjami na ojcowskie oddziaływanie, lecz wynikają z wewnętrznych motywacji i nie mogą być tłumaczone tylko relacją z ojcem. Max Brod również wskazywał na ograniczenia edypalnych interpretacji takich konfliktów, nawet gdy dotyczą one dzieciństwa.