Lęk i odraza w Las Vegas

Książka od dawna otoczona jest legendą jako niepoprawny traktat gloryfikujący narkotyki, co jest jedynie mitem świetnie funkcjonującym w mediach, by łatwiej sprzedawać tę pozycję, której prawdziwa treść jest zupełnie inna. Dla Thompsona narkotyki są takim samym symbolem, jak kluby walki dla Palahniuka, środkiem do odkrycia realiów Ameryki, kraju pełnego problemów, z którego ludzie starają się uciec, wybierając najróżniejsze, ekstremalne drogi.Thompson uchwycił Amerykę w kluczowym momencie jej historii - na początku narodzin wszechobecnej paranoi, która ukształtowała współczesną cywilizację i kulturę. Opisuje kraj tuż po zakończeniu ery kwiatów przez grupę Mansona i tuż przed erą spisków i nadzoru wprowadzaną przez Nixona. Udało mu się to, co nielicznym przed nim - opisanie przełomowego czasu w literaturze. Niczym Kerouac następnej dekady, pozbawiony hipisowskich złudzeń, Thompson zdaje sobie sprawę, że jedyną odpowiedzią na rosnące zagrożenie ze strony państwa i społeczeństwa jest ucieczka.Dla Thompsona i Oscara Acosty narkotyki stanowią formę eskapizmu, choć obaj wiedzą, że jest to droga ku szaleństwu. Paranoja, przerażenie i wstręt do własnego postępowania nieustannie ich prześladuje. Tytuł książki doskonale odzwierciedla kluczowy przekaz - strach i obrzydzenie odnoszą się nie tylko do Las Vegas jako alegorii Ameryki, pogrążonej w tanim blichtrze i konsumpcji, ale także do charakterystycznych cech amerykańskiego społeczeństwa. Dlatego Thompson wielokrotnie nawiązywał do tego cytatu z Anny Kareniny w tytułach swoich dzieł.