Lalka (wydanie warszawskie ilustrowane)

"Lalka" autorstwa Bolesława Prusa to dzieło literackie, które od chwili publikacji na łamach „Kuriera Codziennego” wzbudzało mieszane opinie – od kontrowersji po pełen zachwyt. Powieść ta przedstawia skomplikowaną narrację, pełną subtelnych niedopowiedzeń, opowieści o nieszczęśliwych uczuciach, rozczarowanych nadziejach i utraconych szansach. Unikalne zderzenie romantycznych i pozytywistycznych ideałów z twardą rzeczywistością. Główną postacią książki jest Stanisław Wokulski, postać o dwojakiej naturze: z jednej strony racjonalista twardo stąpający po ziemi, z drugiej – zakochany romantyk. Z kolei Izabela Łęcka, stereotypowa dama tamtych czasów, choć otoczona murem konwenansów, czuje głód prawdziwych uczuć. Sam Prus pisał o swojej powieści, że chciał ukazać idealistów polskich na tle rozkładu społecznego. Opisuje rzeczywistość, w której osoby szlachetne często popadają w zapomnienie, podczas gdy nieuczciwi prosperują. Dobre kobiety są pozbawione szczęścia, a te niegodziwe darzone są uwielbieniem. Ludzie zdolni napotykają niezliczone przeszkody, uczciwi są pozbawieni siły, a w społeczeństwie panuje wszechobecna nieufność i wzajemne podejrzenia. "Lalka" uważana jest za jedną z najlepszych powieści napisanych w języku polskim. To słowa, które spontanicznie i bez zastanowienia wypowiada ktoś, kto kocha tę książkę od przeszło pięćdziesięciu lat. Akt ponownego czytania tej powieści jest jak ukłon w stronę dziewiętnastego wieku. Autor tego opisu to Antoni Kroh, a tekst pochodzi od wydawcy.