Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Kubek na tsunami
DODAJ DO LISTY ŻYCZEŃ
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Najbardziej znacząca jak dotąd książka Justyny Bargielskiej, w której specyficzna forma staje się lekarstwem, a nadzieja brzmi: jeśli dziś odejmę sobie życie, nie dowiem się, co przyniesie jutro. Poetka przedstawia nam na tle katastrofy małe, codzienne „naczynie”, które jest w stanie pomieścić ogrom miłości, choroby, samotności oraz śmierci. Jest to poezja pozbawiona patosu, ale jednocześnie pełna intensywnego dramatyzmu, z użyciem języka niespokojnego, porwanego, jakby zapobiegawcza rozpacz była jedyną formą ratunku. Bargielska nie unika bólu, wręcz przeciwnie – nadaje mu kształt: prosty, ostry, czasami bystro i ironicznie. Nie jest to elegia ani manifest, lecz raczej dokument istnienia czułości wobec rzeczy nieożywionych, dialog z maszyną, próby opuszczenia na czyjeś życzenie. Książka jest nowoczesna, śmiała i nieodzowna.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
31,37 zł
nowa
Pakujemy 12.11
- nowa książka
jak nowa
dobry
widoczne ślady używania
Dostępna ilość 21
Uwaga została 1 szt.
Posiadamy 21 szt.
Najbardziej znacząca jak dotąd książka Justyny Bargielskiej, w której specyficzna forma staje się lekarstwem, a nadzieja brzmi: jeśli dziś odejmę sobie życie, nie dowiem się, co przyniesie jutro. Poetka przedstawia nam na tle katastrofy małe, codzienne „naczynie”, które jest w stanie pomieścić ogrom miłości, choroby, samotności oraz śmierci. Jest to poezja pozbawiona patosu, ale jednocześnie pełna intensywnego dramatyzmu, z użyciem języka niespokojnego, porwanego, jakby zapobiegawcza rozpacz była jedyną formą ratunku. Bargielska nie unika bólu, wręcz przeciwnie – nadaje mu kształt: prosty, ostry, czasami bystro i ironicznie. Nie jest to elegia ani manifest, lecz raczej dokument istnienia czułości wobec rzeczy nieożywionych, dialog z maszyną, próby opuszczenia na czyjeś życzenie. Książka jest nowoczesna, śmiała i nieodzowna.
