Wolność równość przemoc. Czego nie chcemy sobie powiedzieć

Zastanawialiście się kiedyś, dlaczego w obliczu debat na temat poprawności politycznej, przemocy symbolicznej czy ruchu #metoo czasami zgadzamy się z obiema stronami konfliktu lub czujemy się zagubieni? Jakie mity kształtują naszą wyobraźnię i jakie paradoksy skrywają się w codziennym życiu? W swojej niezwykle interesującej książce Agata Sikora podejmuje próbę odpowiedzi na te palące pytania, które szczególnie dotykają osoby o lewicowo-liberalnych przekonaniach. W swojej analizie, autorka sięga do różnych epok i form – od poezji trubadurów, przez Deklarację Praw Kobiety i Obywatelki, musical „Hair”, powieść i serial „Opowieść podręcznej”, aż po stand-up „Nanette”. Ukazuje proces kształtowania się oraz rozwój lewicowo-liberalnej wrażliwości, wskazując, jakie emocje były w niej akceptowane, a które wykluczane. Sikora dostrzega kulturowy impas, w którym się znaleźliśmy, rozdarty między dążeniem do autentyczności a ideą racjonalnego podmiotu wywodzącą się z oświecenia, pomiędzy polityką tożsamości a uniwersalizmem liberalnym. Następnie, dzieląc się swoimi refleksjami i wątpliwościami, sugeruje potencjalne kierunki, które mogą nas z tego impasu wyprowadzić.