Spotkajmy się w Central Parku

Po „Spotkajmy się w Central Parku” sięgnęłam z polecenia kilku bookstagramerek i muszę przyznać, że była to naprawdę przyjemna lektura :) Książkę przeczytałam bardzo szybko, głównie dlatego, że jest napisana lekkim i luźnym językiem. Czyta się ją bez większego wysiłku, a kolejne strony właściwie same się przewracają.

Pierwsza część zdecydowanie bardziej przypadła mi do gustu. Była dla mnie ciekawsza, bardziej wciągająca. W drugiej części momentami zabrakło mi tego samego tempa i emocji. Samo zakończenie również nie było dla mnie jakieś spektakularne, ale mimo wszystko nie zepsuło mi odbioru całej książki. Jako całość oceniam ją jednak bardzo pozytywnie. To lekka, zabawna i przyjemna historia, idealna na moment, kiedy mamy ochotę trochę się „odmóżdżyć” i po prostu dobrze spędzić czas z książką. Nie jest to lektura, którą będę długo analizować po przeczytaniu, ale zdecydowanie dobrze się przy niej bawiłam.

Jeśli szukacie czegoś lekkiego, niewymagającego i przyjemnego, szczególnie na luźniejszy wieczór, „Spotkajmy się w Central Parku” będzie świetnym wyborem.

Po „Spotkajmy się w Central Parku” sięgnęłam z polecenia kilku bookstagramerek i muszę przyznać, że była to naprawdę przyjemna lektura :) Książkę przeczytałam bardzo szybko, głównie dlatego, że jest napisana lekkim i luźnym językiem. Czyta się ją bez większego wysiłku, a kolejne strony właściwie same się przewracają.

Pierwsza część zdecydowanie bardziej przypadła mi do gustu. Była dla mnie ciekawsza, bardziej wciągająca. W drugiej części momentami zabrakło mi tego samego tempa i emocji. Samo zakończenie również nie było dla mnie jakieś spektakularne, ale mimo wszystko nie zepsuło mi odbioru całej książki. Jako całość oceniam ją jednak bardzo pozytywnie :) To lekka, zabawna i przyjemna historia, idealna na moment, kiedy mamy ochotę trochę się „odmóżdżyć” i po prostu dobrze spędzić czas z książką. Nie jest to lektura, którą będę długo analizować po przeczytaniu, ale zdecydowanie dobrze się przy niej bawiłam.

Jeśli szukacie czegoś lekkiego, niewymagającego i przyjemnego, szczególnie na luźniejszy wieczór, „Spotkajmy się w Central Parku” będzie idealnym wyborem.

Niestety miałam problem z gównem bohaterem męskim. Strasznie mnie irytował i był po prostu zwykłym dupkiem, bo nie mógł się pogodzić z tym że jakaś kobieta jest od niego lepsza i jest jego nową szefową. Przez to zachowywał się wobec niej okropnie. Jak dla mnie to nie było zachowanie dorosłego mężczyzny ale nastolatka i to na maksa nie dojrzałego.

Z czasem zaczęłam go nawet lubić ale nie mogę powiedzieć ,że byłam jego największą fanką, złe wrażenie pozostało i mimo ,że później fajnie współpracował z główną bohaterką i mieli dobrą chemię to niesmak pozostał.

Co do Wiktorii lubiłam ją ale też miała jakieś dziecinne zachowania czy odzywki co nie pasowało zbytnio do poważnej kobiety na jaką kreowała ją autorka. Mimo wszystko polubiłam ich chemię i dobrze mi się czytało tą książkę.

Fabularnie naprawdę mi się podobała i dość szybko ją przeczytałam patrząc na to że że jest ona dość gruba jak na romans. Wątek przymusowej współpracy aby ratować wydawnictwo był naprawdę fajny, ale jego rozwiązania dość naciągane.

W książce pojawiają się sceny erotyczne i mimo, że zazwyczaj nie mam z nimi problemów to w tej książce nie do końca mnie one odpowiadały choć nie umiem powiedzieć dlaczego ,bo język w jakim zostały opisane nie był najgorszy.

Książka była naprawdę przyjemna i dobrze się ją czytało ale nie zachwyciła mnie do takiego stopnia abym jej dała 5 na 5 gwiazdki, bo jednak czegoś mi w tej historii zabrakło. Ale z pewnością sięgnę po następną książkę tej autorki bo spodobało mi się jej pióro i pomysły na fabułę.