Początki państw. Norwegia

Początki państwowości w Norwegii są nierozerwalnie związane z okresem wikingów, charakteryzującym się intensywnymi najazdami, ekspansją osadnictwa na europejskim kontynencie i dynamicznym wzrostem wymiany handlowej o szerokim zasięgu. W tym kontekście, po niełatwym współistnieniu różnych królestw, Norwegia stopniowo wyłaniała się jako jednolita monarchia.

Historia rozpoczyna się na przełomie VIII i IX wieku, kiedy to Normanowie po raz pierwszy zaatakowali Europę, w szczególności Anglię, co skłoniło mieszkańców tych terenów do konfrontacji z ich zaciekłością. Książka przybliża kluczowe wydarzenia w tworzeniu się średniowiecznej monarchii norweskiej, takie jak bitwa pod Stiklestad, stoczona 29 lipca 1030 roku. W tym starciu zginął król Olaf Haraldsson, który wkrótce został kanonizowany, a jego postać stała się symbolem norweskiego przejścia na chrześcijaństwo.

Ostatni wikingowie, tacy jak Harald Srogi i Magnus Bolesny, zamykają tę pełną zawirowań erę. Dzięki ich wojennym wyprawom i podbojom kulturowym, w skandynawskich annałach utrwaliły się także inne ważne osiągnięcia — rozwój miast, umacnianie się struktur kościelnych oraz tworzenie nowych elit i systemów prawnych regulujących relacje między władcą a poddanymi. Lato 1103 roku symbolizuje koniec epoki wikingów w Norwegii i otwarcie nowego rozdziału w jej historii.