Najdłuższa podróż

Dzisiejszy dzień był dla mnie mega zwariowany. Jadąc w tramwaju po prostu jak każdy normalny człowiek obserwowałam ludzi. Kiedy tak po kolei patrzyłam na nich jedna kobieta czytała książkę i to właśnie ona wpadła mi w oko. Wtedy pojawiła się myśl, że te chcę ją przeczytać, okładka wydała mi się interesująca, a bardziej chyba przykuło moją ciekawość skupienie jakiemu oddawała się tajemnicza kobieta w tramwaju nad tą lekturą - i tak oto mam ją w swojej kolekcji;-)

"Najdłuższa podróż" to ksiazka, która była absolutnie doskonała! Prawdopodobnie moja pierwsza mam nadzieję, że nie ostatnia 5-gwiazdkowa ocena dla Sparksa w zakresie wrażeń jakie towarzyszyły mi podczas czytania. Ta powieść jest zdecydowanie moim ulubionym dziełem autora i nie mogę się doczekać, aż zobaczę film zrealizowany na jej podstawie. Opowieść zawiera dwie równoległe historie, które opowiem wam tylko po krótce, ponieważ nie chcę niczego zdradzać abyście sami sięgnęli po tę książkę, wiem jak spoilery bywają irytujące;-)

Połowa historii dotyczy Sophii Danko i Luke'a Collinsa dwojga ludzi, którzy są zupełnie różni. Pochodzą z tak różnych światów: Sophia to dziewczyna z miasta, a Luke to chłopak ze wsi. W jakiś sposób ich światy się zderzają i wszystko natychmiast się zmienia w ich życiu. Sophia Danko jest na ostatnim roku studiów i nie dawno wyszła ze złego i niezdrowego związku. Ostatnią rzeczą jakiej pragnęła było znalezienie się w kolejnym do niego podobnym.... Została namówiona na przyjazd na rodeo żeby się oderwać od wspomnień o byłym facecie. Tak właśnie poznała Luke.

Luke Collins oh, od czego by tu zacząć. Pozwól mi powiedzieć, że skradł moje serce nie długo po tym, jak został przestawiony w powieści. Mam wrażenie, że od jakiegoś czasu jest samotny i szuka kogoś kto wypełni tę pustkę. Jeździ na bykach co jest oczywiści bardzo niebezpieczne.... a co kusi, facet na byku, która z nas chociaż raz sobie tego nie wyobraziła?

Ira Levinson był żydowskim chłopcem pracującym dla swoich rodziców kiedy natknął się na najpiękniejszą dziewczynę jaką kiedykolwiek widział. Miała na imię Ruth i wkrótce miała zostać jego żoną, miłością jego życia. Zaczyna się od tego, że ulega wypadkowi samochodowemu i widzi swoją żonę, wspominając ich wspólne życie. Życie po jej odejściu. Miał około dziewięćdziesięciu kilku lat i wiedział, że jego czas wkrótce nadejdzie. Nie mógł się poddać, jeszcze nie teraz....
Ostatnimi dwoma rozdziałami jestem poważnie wzruszona. Nie potrafię nawet zacząć wyjaśniać jakie to wszystko było pięknie opisane, przestawione, nakreślone.

W miarę rozwoju fabuły poznajemy te dwie pary i zastanawiamy się jak Sparks połączy ich życie, w którym momencie staną się sobie bliscy? Cóż, skrzyżowanie ich historii było niesamowitym momentem, a zwrot akcji na końcu sprawił, że uśmiechałam się, gwizdałam i tęskniłam za bohaterami tych historiami zajmując się praca czy tez obowiązkami dnia codziennego. "Najdłuższa podróż" to bardzo serdeczna historia, która mnie poruszyła i pozostawiła mnie z myślą o cudach i radościach miłości. Każde słowo zostało starannie dobrane i wyselekcjonowane co widać było już od pierwszej strony, kiedy to wciągnęła mnie naprawdę spektakularna historia, napisana z czułością i rozmachem Czytajcie, czytajcie i jeszcze raz czytajcie !! Ps. kto czyta nie błądzi, tak mawiała moja babcia jak jeszcze żyła i nigdy nie zabłądziła, chociaż miewała momentami napady amnezji w drodze po mleko do lokalnej Żabki

„Najdłuższa podróż” Nicholasa Sparksa to powieść, która wzrusza, porusza serce i zostaje w pamięci na długo. Jak to zwykle bywa w książkach Sparksa, znajdziemy tu historię pełną miłości, emocji, trudnych wyborów oraz życia, które nie zawsze układa się tak, jak byśmy tego chcieli.

Książka opowiada równolegle dwie historie, które w końcu splatają się w jeden punkt. Pierwsza z nich to historia starszego mężczyzny, który po wypadku samochodowym zostaje sam w samochodzie. Jego życie zaczyna się przeplatać z historią dwójki młodych ludzi - Luke’a i Sophii, którzy są na początku swojej drogi miłosnej. Między tymi postaciami powstaje wyjątkowa więź, a ich historie przeplatają się w sposób, który zaskakuje i zmusza do refleksji.

Sparks w mistrzowski sposób łączy przeszłość i teraźniejszość, pokazując, jak wielką rolę w życiu człowieka odgrywają decyzje, które podejmujemy. Miłość, straty, tęsknota, a także nadzieja na lepszą przyszłość są głównymi motywami książki, które poruszają najbardziej ukryte struny ludzkiej wrażliwości. Autor ukazuje, że życie bywa trudne, ale warto walczyć o to, w co się wierzy, bo prawdziwa miłość potrafi przetrwać nawet najtrudniejsze chwile.

„Najdłuższa podróż” to książka pełna wzruszeń, która niejednokrotnie zmusza do refleksji nad własnym życiem i relacjami z innymi. To powieść, która jest nie tylko o miłości, ale również o tym, jak potrafimy zmieniać swoje życie na lepsze, mimo przeciwności losu. Jeśli szukacie książki, która wywołuje emocje i zostaje w sercu na długo, „Najdłuższa podróż” będzie idealnym wyborem.

Moja babcia kiedyś podsunęła mi tę książkę pod poduszkę. Kładąc się spać coś mnie gniotło w głowę. Kiedy włożyłam rękę pod poduszkę znalazłam właśnie "Najdłuższą podróż" Nicholasa sparksa. Skłoniła mnie do wielu refleksji, emocji i przemyśleń dlatego chce się z wami tym podzielić. Nicholas Sparks jest autorem pełnych emocji powieści na całym świecie.

Czytelnik poznaje 91-letniego Irę, który po wypadku jest na skraju śmierci. Właśnie tam odwiedza go żona Ruth, która już dawno nie żyje i tylko wspomnienia o niej trzymają go przy życiu. Podczas gdy on walczy o przetrwanie we wraku samochodu, my poznajemy Luke'a i Sophię dwoje młodych ludzi, którzy zakochują się w sobie po uszy. Jednak oboje są tak różni, że wydaje się iż nigdy nie mogliby być razem. Czy uda im się jeszcze uratować swoją miłość?

Moje wrażenie o książce:
"Najdłuższa podróż" jest pisana naprzemiennie z punktu widzenia bohaterów. Poznajemy lepiej Irę, Sophię i Luke'a. Stosunkowo szybko udało mi się ich polubić. W przypadku Iry ból był łatwy do zrozumienia. Nie tyle fizyczny ból spowodowany wypadkiem, choć ten został dobrze opisany, ale raczej smutek, który odczuwał po śmierci żony. To było przygnębiające jak mówił o swojej żonie i swoim życiu. Wzruszające było to jak silne były jego uczucia do Ruth. Były też smutne momenty, kiedy wiek i choroba odcisnęły swoje piętno i stracił swoją wielką miłość wtedy wolałby sam umrzeć byle tylko znów być z nią. Można się wiele dowiedzieć o nim, o Rut, o ich okolicznościach i sposobie życia oraz o ludziach z którymi niegdyś się zadawali. Bardzo mi się to podobało. Ani razu nie poczułam, że jest to nudne lub nienaturalne.

Od początku polubiłam Sophię i Luke'a. Są bardzo przyziemni i szybko zorientowali się, że łączy ich coś więcej niż zwykła sympatia. Można by pomyśleć, że są dla siebie stworzeni. Uszczęśliwiali się nawzajem, po prostu kochali. W moich oczach ta dwójka idealnie do siebie pasowała, oczywiście mieli też swoje małe sprzeczki, które też mogłam zrozumieć. Oboje kogoś kochali, nie chcieli nikogo skrzywdzić, chcieli pomóc, ale byli też zdesperowani i zmuszeni do mówienia lub robienia rzeczy, które wiązały się z bólem. W końcu każdy postępował tak jak uważał za stosowne i robił to co go uszczęśliwiało.

Uważam, że książka jest bardzo dobrze napisana. To było bardzo emocjonalne i momentami przypominało jazdę na rollercoasterze. Uwielbiam to, że podczas gdy Ira unosi się między życiem, a śmiercią... jego przeszłość jest odtwarzana w jego umyśle. Nicholas Sparks zdecydowanie napisał bardzo udaną książkę i ma talent do kreowania interesującego dla czytelnika świata. Warto przeczytać tę książkę. 4 gwiazdki

Dzisiejszy dzień był dla mnie mega zwariowany. Jadąc w tramwaju po prostu jak każdy normalny człowiek obserwowałam ludzi. Kiedy tak po kolei patrzyłam na nich jedna kobieta czytała książkę i to właśnie ona wpadła mi w oko. Wtedy pojawiła się myśl, że te chcę ją przeczytać, okładka wydała mi się interesująca, a bardziej chyba przykuło moją ciekawość skupienie jakiemu oddawała się tajemnicza kobieta w tramwaju nad tą lekturą - i tak oto mam ją w swojej kolekcji;-)

"Najdłuższa podróż" to ksiazka, która była absolutnie doskonała! Prawdopodobnie moja pierwsza mam nadzieję, że nie ostatnia 5-gwiazdkowa ocena dla Sparksa w zakresie wrażeń jakie towarzyszyły mi podczas czytania. Ta powieść jest zdecydowanie moim ulubionym dziełem autora i nie mogę się doczekać, aż zobaczę film zrealizowany na jej podstawie. Opowieść zawiera dwie równoległe historie, które opowiem wam tylko po krótce, ponieważ nie chcę niczego zdradzać abyście sami sięgnęli po tę książkę, wiem jak spoilery bywają irytujące;-)

Połowa historii dotyczy Sophii Danko i Luke'a Collinsa dwojga ludzi, którzy są zupełnie różni. Pochodzą z tak różnych światów: Sophia to dziewczyna z miasta, a Luke to chłopak ze wsi. W jakiś sposób ich światy się zderzają i wszystko natychmiast się zmienia w ich życiu. Sophia Danko jest na ostatnim roku studiów i nie dawno wyszła ze złego i niezdrowego związku. Ostatnią rzeczą jakiej pragnęła było znalezienie się w kolejnym do niego podobnym.... Została namówiona na przyjazd na rodeo żeby się oderwać od wspomnień o byłym facecie. Tak właśnie poznała Luke.

Luke Collins oh, od czego by tu zacząć. Pozwól mi powiedzieć, że skradł moje serce nie długo po tym, jak został przestawiony w powieści. Mam wrażenie, że od jakiegoś czasu jest samotny i szuka kogoś kto wypełni tę pustkę. Jeździ na bykach co jest oczywiści bardzo niebezpieczne.... a co kusi, facet na byku, która z nas chociaż raz sobie tego nie wyobraziła?

Ira Levinson był żydowskim chłopcem pracującym dla swoich rodziców kiedy natknął się na najpiękniejszą dziewczynę jaką kiedykolwiek widział. Miała na imię Ruth i wkrótce miała zostać jego żoną, miłością jego życia. Zaczyna się od tego, że ulega wypadkowi samochodowemu i widzi swoją żonę, wspominając ich wspólne życie. Życie po jej odejściu. Miał około dziewięćdziesięciu kilku lat i wiedział, że jego czas wkrótce nadejdzie. Nie mógł się poddać, jeszcze nie teraz....
Ostatnimi dwoma rozdziałami jestem poważnie wzruszona. Nie potrafię nawet zacząć wyjaśniać jakie to wszystko było pięknie opisane, przestawione, nakreślone.

W miarę rozwoju fabuły poznajemy te dwie pary i zastanawiamy się jak Sparks połączy ich życie, w którym momencie staną się sobie bliscy? Cóż, skrzyżowanie ich historii było niesamowitym momentem, a zwrot akcji na końcu sprawił, że uśmiechałam się, gwizdałam i tęskniłam za bohaterami tych historiami zajmując się praca czy tez obowiązkami dnia codziennego. "Najdłuższa podróż" to bardzo serdeczna historia, która mnie poruszyła i pozostawiła mnie z myślą o cudach i radościach miłości. Każde słowo zostało starannie dobrane i wyselekcjonowane co widać było już od pierwszej strony, kiedy to wciągnęła mnie naprawdę spektakularna historia, napisana z czułością i rozmachem Czytajcie, czytajcie i jeszcze raz czytajcie !! Ps. kto czyta nie błądzi, tak mawiała moja babcia jak jeszcze żyła i nigdy nie zabłądziła, chociaż miewała momentami napady amnezji w drodze po mleko do lokalnej Żabki