Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Mów do mnie
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Codziennie, wielokrotnie, nachodzi mnie chęć, aby wysłać pocztówkę do miejsca, w którym przebywasz, choć nie znam jego adresu: Żałuję, że nie ma Cię tutaj. Słowa nie oddają bólu po stracie ani nie wypełniają pustki po odejściu bliskiej osoby. Melanie, zmagając się z tym cierpieniem, zaczęła malować. Jej mama była nieco ekscentryczną artystką i niesamowitą osobą, która zmarła na raka. Malarstwo pozwala Melanie poczuć bliskość matki.Z kolei Damon przerzucił się na fotografię. Jego najlepszy przyjaciel, Carlos, który był fotografem, odebrał sobie życie. Damon próbuje zrozumieć jego decyzję i wierzy, że przez soczewkę aparatu zobaczy świat tak, jak robił to Carlos. Dla obu bohaterów sztuka stała się formą terapii i promykiem nadziei w długim procesie powrotu do normalności.Ich drogi krzyżują się podczas przygotowań do szkolnej adaptacji Otella. Łączy ich wiele wspólnych doświadczeń, a rozmowy, które zaczynają ze sobą prowadzić, przynoszą im ulgę. Z czasem odkrywają, że wsparcie i zainteresowanie ze strony życzliwej osoby mogą być najlepszym lekarstwem na smutek.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Codziennie, wielokrotnie, nachodzi mnie chęć, aby wysłać pocztówkę do miejsca, w którym przebywasz, choć nie znam jego adresu: Żałuję, że nie ma Cię tutaj. Słowa nie oddają bólu po stracie ani nie wypełniają pustki po odejściu bliskiej osoby. Melanie, zmagając się z tym cierpieniem, zaczęła malować. Jej mama była nieco ekscentryczną artystką i niesamowitą osobą, która zmarła na raka. Malarstwo pozwala Melanie poczuć bliskość matki.Z kolei Damon przerzucił się na fotografię. Jego najlepszy przyjaciel, Carlos, który był fotografem, odebrał sobie życie. Damon próbuje zrozumieć jego decyzję i wierzy, że przez soczewkę aparatu zobaczy świat tak, jak robił to Carlos. Dla obu bohaterów sztuka stała się formą terapii i promykiem nadziei w długim procesie powrotu do normalności.Ich drogi krzyżują się podczas przygotowań do szkolnej adaptacji Otella. Łączy ich wiele wspólnych doświadczeń, a rozmowy, które zaczynają ze sobą prowadzić, przynoszą im ulgę. Z czasem odkrywają, że wsparcie i zainteresowanie ze strony życzliwej osoby mogą być najlepszym lekarstwem na smutek.
