Komisarz Erik Winter. Tom 6. Kamienny żagiel

"Kamienny żagiel" to powieść o inspektorze Eriku Winterze, szósta część należąca do popularnej szwedzkiej serii Ake Edwardsona. Lubię czytać powieści skandynawskie. Lubię doświadczenie czytania o tak odmiennym kraju od mojego i o ludziach, którzy są tak podobni, a jednocześnie tak różni.

To bardzo szwedzka powieść, pełna szczegółów i przemyśleń, na które wpływ ma życie tam, gdzie zima jest długa, ciemna, z niewielką ilością światła dziennego, a letnie dni ciągną się w nieskończoność. W powieści jest jesień i grozi nam zima, zapada mrok, a ludzie wspominają złe rzeczy i złe czasy. Introspekcja jest na porządku dziennym.

Fabuła ma dwa wątki, pierwszy to zaginięcie syna poszukującego ojca, który zaginął w Szkocji podczas II wojny światowej. Jego córka, dawna przyjaciółka i kochanka, namawia nadinspektora Wintera, by pomógł jej odnaleźć zagubionych. Następnie pojawia się wątek z udziałem policjantki-imigrantki, Anety Djanali, która trafia na próbę uporządkowania sprawy pobitej żony, co jest niezwykle zastanawiające i przerażające.

Czytelnicy, którzy oczekują prostego kryminału, będą zawiedzeni. To szwedzka powieść, w której każda z postaci dużo myśli o swoim życiu, przyszłości, waży grzechy i zaniechania. Jest tu dużo pięknego pisania o morzu i jego wpływach, o społecznościach rybackich, i o Szkocji. A pomiędzy słowami jest muzyka, afrykańskie pieśni Anety i jazz Wintera, które są "słyszalne" jako kontrapunkt dla introspekcji i groźnych wydarzeń wyrastających z błędów przeszłości. Chociaż akcja toczy się szybko, nie jest to kryminał z szybką akcją i czytelnicy, którzy tego oczekują, będą zawiedzeni. Zamiast tego powieść jest dobrym dziełem literackim, dającym czytelnikowi wiele do myślenia, jak również do zabawy.

Aneta odnajduje męża, ale czy jest nim na pewno? Rodzina żony jest skryta i nie chce z nią rozmawiać. Kobieta zaczyna czuć się prześladowana i zagrożona. Winter kontaktuje się ze znajomym inspektorem brytyjskiej policji, który ma rodzinę w szkockim miasteczku, gdzie ostatnio widziano zaginionych. Syn zostaje znaleziony martwy. Winter leci do Szkocji i odkrywa niepokojącą historię z przeszłości, która prowadzi go i jego przyjaciela inspektora do brutalnej konfrontacji z człowiekiem z przeszłości. Wracająca do Szwecji Aneta również staje w obliczu niebezpiecznej konfrontacji. Wydaje jej się, że znalazła żonę, ale mąż i jego siostra próbują ją powstrzymać. Zarówno dla Wintera, jak i Anety nie ma jednoznacznego rozwiązania ich spraw i niewiele jest odkupienia dla tych, którzy go potrzebują.

Nie spodziewajcie się tu łatwej do przeczytania książki. Spodziewajcie się za to zupełnie innej, przemyślanej i prowokującej do myślenia lektury. Jeśli lubisz wyzwania i coś innego to "Kamienny żagiel" Åke Edwardsona jest książką dla Ciebie.

"Kamienny żagiel" to powieść o inspektorze Eriku Winterze, szósta część należąca do popularnej szwedzkiej serii Ake Edwardsona. Lubię czytać powieści skandynawskie. Lubię doświadczenie czytania o tak odmiennym kraju od mojego i o ludziach, którzy są tak podobni, a jednocześnie tak różni.

To bardzo szwedzka powieść, pełna szczegółów i przemyśleń, na które wpływ ma życie tam, gdzie zima jest długa, ciemna, z niewielką ilością światła dziennego, a letnie dni ciągną się w nieskończoność. W powieści jest jesień i grozi nam zima, zapada mrok, a ludzie wspominają złe rzeczy i złe czasy. Introspekcja jest na porządku dziennym.

Fabuła ma dwa wątki, pierwszy to zaginięcie syna poszukującego ojca, który zaginął w Szkocji podczas II wojny światowej. Jego córka, dawna przyjaciółka i kochanka, namawia nadinspektora Wintera, by pomógł jej odnaleźć zagubionych. Następnie pojawia się wątek z udziałem policjantki-imigrantki, Anety Djanali, która trafia na próbę uporządkowania sprawy pobitej żony, co jest niezwykle zastanawiające i przerażające.

Czytelnicy, którzy oczekują prostego kryminału, będą zawiedzeni. To szwedzka powieść, w której każda z postaci dużo myśli o swoim życiu, przyszłości, waży grzechy i zaniechania. Jest tu dużo pięknego pisania o morzu i jego wpływach, o społecznościach rybackich, i o Szkocji. A pomiędzy słowami jest muzyka, afrykańskie pieśni Anety i jazz Wintera, które są "słyszalne" jako kontrapunkt dla introspekcji i groźnych wydarzeń wyrastających z błędów przeszłości. Chociaż akcja toczy się szybko, nie jest to kryminał z szybką akcją i czytelnicy, którzy tego oczekują, będą zawiedzeni. Zamiast tego powieść jest dobrym dziełem literackim, dającym czytelnikowi wiele do myślenia, jak również do zabawy.

Aneta odnajduje męża, ale czy jest nim na pewno? Rodzina żony jest skryta i nie chce z nią rozmawiać. Kobieta zaczyna czuć się prześladowana i zagrożona. Winter kontaktuje się ze znajomym inspektorem brytyjskiej policji, który ma rodzinę w szkockim miasteczku, gdzie ostatnio widziano zaginionych. Syn zostaje znaleziony martwy. Winter leci do Szkocji i odkrywa niepokojącą historię z przeszłości, która prowadzi go i jego przyjaciela inspektora do brutalnej konfrontacji z człowiekiem z przeszłości. Wracająca do Szwecji Aneta również staje w obliczu niebezpiecznej konfrontacji. Wydaje jej się, że znalazła żonę, ale mąż i jego siostra próbują ją powstrzymać. Zarówno dla Wintera, jak i Anety nie ma jednoznacznego rozwiązania ich spraw i niewiele jest odkupienia dla tych, którzy go potrzebują.

Nie spodziewajcie się tu łatwej do przeczytania książki. Spodziewajcie się za to zupełnie innej, przemyślanej i prowokującej do myślenia lektury. Jeśli lubisz wyzwania i coś innego to "Kamienny żagiel" Åke Edwardsona jest książką dla Ciebie.

Styl Edwardsona jest prosty i oszczędny, wręcz ckliwy. Czasami ten styl mówi zbyt mało, pozostawiając czytelnika z pytaniami o interpretację lub zastanawiając się, co przeoczył. Jeśli jednak potrafisz żyć bez wyłożenia wszystkiego na tacy, będziesz miał wiele przyjemności z tej dość uroczystej książki, szóstej części z serii rozgrywającej się w szwedzkim Göteborgu. Postacie takie jak Erik Winter i Aneta Djanali , główni śledczy tutaj, mają wielką głębię i powagę; naprawdę mają osobowości i nie są zbiorami stereotypów. To, co łączy tę dwójkę w tej książce, to chwiejność emocjonalna, niezdolność do podjęcia decyzji, które wpłyną na resztę ich życia. To co łączy tych dwóch detektywów w tej konkretnej powieści to fakt, że każdy z nich jest wciągnięty w tajemnice, które tak naprawdę nie są "sprawami" w oficjalnym tego słowa znaczeniu. Winter zostaje wciągnięty, gdy kontaktuje się z nim dawna dziewczyna, której ojciec mógł zaginąć; Djanali zostaje wciągnięta przez swoją ciekawość i chęć pomocy kobiecie, która jej zdaniem była maltretowana.

Jest to trudna książka do zrecenzowania, ponieważ wolno tocząca się narracja sprawiła, że trudno było kiedykolwiek całkowicie zaangażować się w tę historię. Relacja z dochodzenia Erica i jego podróży do Szkocji w celu przyjrzenia się zniknięciu mężczyzny była zdecydowanie najciekawszym aspektem tej historii. Choć wyraźnie widać powiązania między Szkocją a Skandynawią, Eric wydaje się przytłoczony samą obcością tego miejsca, a spojrzenie na granitowe miasto oczami obcego było fascynujące.

W swoich śledztwach Winter ponownie łączy się z brytyjskim policjantem Steve'em MacDonaldem, który pojawił się w poprzednich książkach. Łączy ich łatwa relacja oparta na wzajemnym szacunku i choć rozwiązanie sprawy było lekko niewiarygodne to i tak mi się podobało. Śledztwo podjęte przez Anetę w Szwecji było trudniejsze do zaangażowania i nie zdradzając żadnych spoilerów, pozostałem zakłopotany całym zajściem na końcu książki.

Nie oczekujcie zgrabnego zakończenia, ale spodziewajcie się pięknego, nastrojowego pisania o miastach i małych miasteczkach szkockiego wybrzeża oraz wielu intrygujących przemyśleń na temat życia rybaków i życia na morzu.

Styl Edwardsona jest prosty i oszczędny, wręcz ckliwy. Czasami ten styl mówi zbyt mało, pozostawiając czytelnika z pytaniami o interpretację lub zastanawiając się, co przeoczył. Jeśli jednak potrafisz żyć bez wyłożenia wszystkiego na tacy, będziesz miał wiele przyjemności z tej dość uroczystej książki, szóstej części z serii rozgrywającej się w szwedzkim Göteborgu. Postacie takie jak Erik Winter i Aneta Djanali , główni śledczy tutaj, mają wielką głębię i powagę; naprawdę mają osobowości i nie są zbiorami stereotypów. To, co łączy tę dwójkę w tej książce, to chwiejność emocjonalna, niezdolność do podjęcia decyzji, które wpłyną na resztę ich życia. To co łączy tych dwóch detektywów w tej konkretnej powieści to fakt, że każdy z nich jest wciągnięty w tajemnice, które tak naprawdę nie są "sprawami" w oficjalnym tego słowa znaczeniu. Winter zostaje wciągnięty, gdy kontaktuje się z nim dawna dziewczyna, której ojciec mógł zaginąć; Djanali zostaje wciągnięta przez swoją ciekawość i chęć pomocy kobiecie, która jej zdaniem była maltretowana.

Jest to trudna książka do zrecenzowania, ponieważ wolno tocząca się narracja sprawiła, że trudno było kiedykolwiek całkowicie zaangażować się w tę historię. Relacja z dochodzenia Erica i jego podróży do Szkocji w celu przyjrzenia się zniknięciu mężczyzny była zdecydowanie najciekawszym aspektem tej historii. Choć wyraźnie widać powiązania między Szkocją a Skandynawią, Eric wydaje się przytłoczony samą obcością tego miejsca, a spojrzenie na granitowe miasto oczami obcego było fascynujące.

W swoich śledztwach Winter ponownie łączy się z brytyjskim policjantem Steve'em MacDonaldem, który pojawił się w poprzednich książkach. Łączy ich łatwa relacja oparta na wzajemnym szacunku i choć rozwiązanie sprawy było lekko niewiarygodne to i tak mi się podobało. Śledztwo podjęte przez Anetę w Szwecji było trudniejsze do zaangażowania i nie zdradzając żadnych spoilerów, pozostałem zakłopotany całym zajściem na końcu książki.

Nie oczekujcie zgrabnego zakończenia, ale spodziewajcie się pięknego, nastrojowego pisania o miastach i małych miasteczkach szkockiego wybrzeża oraz wielu intrygujących przemyśleń na temat życia rybaków i życia na morzu.