Korespondencja

Korespondencja między Gustave'em Flaubertem a George Sand to pierwszy w Polsce, bogaty wybór listów tych dwóch wybitnych pisarzy, przedstawiający okres ich znajomości i przyjaźni od 1863 roku do śmierci Sand w 1876. Gdy rozpoczynali wymianę listów, Sand miała pięćdziesiąt dziewięć lat i była już uznaną autorką czterdziestu powieści. Flaubert, będący o siedemnaście lat młodszy, był znany dzięki dziełom takim jak "Pani Bovary" i "Salambo", które wówczas nie były jeszcze szeroko doceniane.George Sand, będąca od lat w separacji z mężem, obracała się w środowisku literackim i artystycznym Paryża, budząc kontrowersje swoim niezależnym stylem życia, noszeniem męskich strojów oraz licznymi romantycznymi związkami, m.in. z Alfredem de Mussetem i Fryderykiem Chopinem. Flaubert, preferujący życie z dala od miejskiego zgiełku, mógł się poszczycić tylko jednym głośnym romansem, który łączył go z trzecioligową literatką Luizą Colet.Sand od razu dostrzegła talent w Flaubercie, choć nie była w stanie zrozumieć jego postulatów estetycznych. Jak wynika z jej listów, nigdy w pełni ich nie pojęła, próbując jednak przekonać go, by traktował swoje pisarstwo z większym luzem, na wzór jej własnego podejścia. Flaubert nie dążył do zmiany jej poglądów, cierpliwie wyjaśniając swoje. W młodości podziwiał jej powieści, które pobudzały jego wyobraźnię. Z biegiem lat krytykował je za to, że były pisane "sercem" zamiast "głową", choć przyznał, że po nawiązaniu przyjaźni z Sand starał się je czytać ze zrozumieniem i sercem. Podczas wymiany listów ci dwaj niezwykle osobliwi ludzie, stojąc na krawędzi życia, zbudowali trwałą przyjaźń opartą na zrozumieniu swoich różnic i wzajemnym szacunku. Zgromadzone listy, będące świadectwem tej relacji, uchodzą za jedną z najpiękniejszych francuskich korespondencji literackich.