Kierunkowy do piekła. Krwawe Dziedzictwo. Tom 1

Po „Kierunkowy do piekła” Marty Cyrkiel sięgnęłam przede wszystkim za sprawą intrygującego tytułu i licznych opinii przewijających się w mediach społecznościowych. Czasem internetowy szum potrafi rozbudzić ogromne oczekiwania – tym razem ciekawość zwyciężyła.
Już pierwsze strony dylogii Krwawe dziedzictwo skutecznie przykuły moją uwagę. Autorka wyszła poza utarte schematy kryminału, kreując postać „Pana X” w sposób, z jakim dotąd się nie spotkałam. To jeden z najmocniejszych elementów tej historii. Nie chcę zdradzać szczegółów, bo właśnie odkrywanie tej tajemnicy daje najwięcej satysfakcji.
Mam jednak mieszane odczucia wobec głównej bohaterki. Z jednej strony jej postać wnosi do fabuły coś nietypowego i sprawia, że historia wyróżnia się na tle innych thrillerów. Z drugiej – jej zachowanie momentami odbierało opowieści wiarygodność. W efekcie trudno było mi w pełni uwierzyć w niektóre wydarzenia, mimo że sam pomysł na fabułę naprawdę ma potencjał.
Nie mogę jednak powiedzieć, że się nudziłam. Wręcz przeciwnie – książkę czyta się bardzo szybko, a autorka umiejętnie podsyca napięcie. To jednak lektura daleka od komfortowej. Jest brutalna, momentami odpychająca i potrafi wywołać autentyczny dyskomfort. Niektóre sceny zostają w głowie na długo.
Myślę, że gdyby historia była odrobinę bardziej osadzona w realizmie, zrobiłaby na mnie jeszcze większe wrażenie. Mimo wszystko zakończenie skutecznie zachęciło mnie do sięgnięcia po kolejny tom, bo jestem ciekawa, w jakim kierunku rozwinie się ta mroczna opowieść.
Jeśli lubicie mocne, bezkompromisowe thrillery, pełne brutalności i niepokojącego klimatu, warto dać tej książce szansę. Ostrzegam jednak – to zdecydowanie nie jest lektura dla osób o słabych nerwach i dużej wrażliwości.