Język to obnażone serce Niezabliźniony świat

Ryszard Krynicki jest poetą, który w swojej twórczości dąży do uchwycenia prawdy. Jego wiersze sięgają głęboko, badając nurt doświadczeń i ukazując otchłań istnienia. Przez poezję Krynickiego przebija się życie w różnych formach i świat bliski, niemal namacalny jak poranny świt. Prawda, którą przedstawia w swoich utworach, jest jednocześnie wyrazista i nieodgadniona, a spojrzenie, którym Krynicki ją dostrzega, ujawnia, że w chwilach przemykającej ciemności pojawia się poranek niespełnionego świata. Ta wizja, gdzie porannym światłem można dostrzec „nie gojącą się nigdy ranę prawdy,” wzywa, byśmy ją utrzymali otwartą, najbardziej obnażoną. Musimy przy niej trwać.Wiersze Krynickiego podkreślają wagę otwartego rany prawdy, podtrzymując tym samym autentyczność poezji, jej godność oraz ludzką esencję, dając jej przestrzeń do oddychania. Stają w opozycji do zakłamanych słów i towarzyszącej im hipokryzji, opowiadając się za wyrazami, które w swojej prostocie i niezależności szukają znaczenia w mroku. To właśnie te wolne i niezidentyfikowane słowa, tlące się w ciemności, pomagają nam zachować poczucie sensu i iskrę nadziei.