Jak dawniej leczono

Historyk Pliniusz Starszy miał unikalne podejście do leczenia bólu zębów, polecając wcieranie w dziąsła lewego zęba hipopotama i spożywanie popiołu z spalonej głowy wilka. Tymczasem Jan z Gaddesden, jeden z wiodących medyków z Oksfordu, doradzał noszenie główek kukułek na szyi osób cierpiących na epilepsję. Z kolei w osiemnastowiecznym Nowym Jorku studenci medycyny urządzali niecodzienne pokazy, wyrzucając z okien odcięte kończyny, a na publiczne sekcje sprzedawano bilety, co przyciągało spore crowds.Od czasów starożytnej Grecji aż do drugiej wojny światowej medycyna często bardziej szkodziła niż pomagała, działając na niekorzyść pacjentów. Historyk David Wootton zauważył, że przez ponad dwa tysiąclecia pacjenci bezkrytycznie wierzyli lekarzom, mimo że aż do XX wieku ta ufność nie była uzasadniona. Dopiero wtedy medycyna zaczęła naprawiać swoje błędy, choć dla wielu było już za późno. Zapewne nawet Hipokrates nie mógłby przewidzieć takiego obrotu spraw.Ta książka, pełna czarnego humoru, przedstawia najbardziej niecodzienne i szokujące idee w medycynie od czasów starożytnych po XX wiek. Przybliża sylwetki lekarzy, uczonych i myślicieli, którzy nieświadomie przyczynili się do zacofania teorii i praktyki medycznej, często wykazując niemal komiczny zapał w swoim działaniu. Przerażające jest to, że ci wszyscy specjaliści uchodzili w swoich czasach za wiodące autorytety, wpływając na rozwój medycyny w niezbyt korzystny sposób.