Intymny zwierzyniec

Kotka Eponina, znana ze swoich eleganckich manier, pies Zamore, który z ukrycia oddaje się swojej miłości do tańca, oraz kot uzależniony od opium o imieniu Zizi, zbyt piękny, by pracować, to tylko niektórzy mieszkańcy nietypowego zwierzyńca Théophile’a Gautiera. Autor, pełen wrażliwości i inteligentnego humoru, opisuje swoje zwierzęta z badawczą dokładnością, lecz także z ciepłem, unikając jednocześnie przesadnej sentymentalności. Jego refleksje na temat więzi między ludźmi a zwierzętami są przepełnione autoironią, a także stanowią dowcipny komentarz do zmieniającej się rzeczywistości dziewiętnastowiecznej Francji. W obliczu zawirowań politycznych i społecznych tamtej epoki, Gautier bardziej przejmuje się losem schorowanego psa niż politycznymi problemami monarchy, a także bardziej dotyka go konieczność sprzedaży ukochanych koni niż rewolucyjne wydarzenia lutego. Jego dzieło to głęboka próba zrozumienia duszy zwierząt i ukazuje empatię, która wyprzedza swoje czasy. Gautier dowodzi, że wrażliwość ludzka zawsze obejmuje również miejsce dla zwierząt, które same nie potrafią się wypowiedzieć – chociaż po lekturze Intymnego zwierzyńca, można nabrać wątpliwości. Każde stworzenie w tej książce ma swoją niepowtarzalną historię, osobowość, a także swoje wady i zalety. Dzięki nieskończenie bogatej wyobraźni i humorowi Gautiera, jego opowieści o zwierzęcych bohaterach zyskują nowy wymiar i tchną życie w ich dusze.