Homo niewiadomo

Błażej Warkocki, urodzony w 1977 roku, jest szanowanym krytykiem literackim, który zdobył doktorat na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, w Instytucie Filologii Polskiej. Jego dorobek obejmuje współautorstwo "Kalendarium życia literackiego 1976-2000" (2003) oraz współredakcję tomu "Homofobia po polsku" (2004). Warkocki regularnie publikuje swoje prace w renomowanych czasopismach takich jak „Res Publica Nowa”, „Ha!art”, „Krytyka Polityczna”, „Le Monde Diplomatique”, oraz w zbiorach takich jak "Odmiany odmieńca" (2002), "Parametry pożądania" (2006), "Omosessualita e Europa" (2006).Jego badania obejmują analizy prozy Grzegorza Musiała po jego konserwatywnym zwrocie, męskich narracji Andrzeja Stasiuka oraz skomplikowane narracje Izabeli Filipiak. Szczególnie interesujące są jego interpretacje "Lubiewa", które czyta na nowo i z alternatywnej perspektywy. Warkocki zwraca uwagę, że literatura nie tylko opowiada historie o postaciach wykluczonych, ale także bada samo tworzenie tożsamości.Jak zauważa Przemysław Czapliński, książki Warkockiego komplikują rozmowy na temat tożsamości społecznej i polskiej literatury, co jest dużym osiągnięciem autora. Jego wysiłki na rzecz integracji queer studies z polską polonistyką świadczą o jego odwadze i dalekowzroczności. Dzieło Warkockiego jest istotnym wkładem w historię polskiej kultury, szczególnie pod względem analizy lat 80. i 90. XX wieku. Wykorzystując zachodnioeuropejskie i amerykańskie teorie kultury, autor prezentuje umiejętne przystosowanie teorii zagranicznych do rodzimych uwarunkowań, pobudzając do dalszych badań i analiz.Książka Warkockiego, objęta patronatem medialnym „Krytyki Politycznej”, wyróżnia się śmiałym prezentowaniem wybranych autorów oraz formułowaniem wyrazistych tez, co inspiruje do przyszłych opracowań.