Hebrajskie życie w międzywojennej Polsce

Żaden badacz dotąd nie podjął się żmudnego zadania przeanalizowania całości hebrajskiej prasy literackiej wydawanej w Polsce w latach międzywojennych. W swojej książce Magda Sara Szwabowicz dostarcza szczegółowej mapy tego wyjątkowego czasopiśmiennictwa. Jednak jej praca to znacznie więcej niż tylko katalog. Autorka bada także relacje między członkami redakcji a autorami, którzy zamieszczali swoje teksty, przyglądając się ich debatom osobistym i programowym. Swoje wnioski opiera na bogatym materiale korespondencyjnym, zachowanym w archiwach izraelskich, obejmującym zarówno publikowane teksty, jak i te, które nadal istnieją jedynie w rękopisach. Dzięki jej badaniom otrzymujemy nie tylko intymne portrety postaci znanych z historii literatury hebrajskiej, ale także odkrywamy wielu pisarzy, redaktorów i działaczy, którzy zdążyli popaść w zapomnienie. Autorka w przekonujący sposób demonstruje, że polski ośrodek literatury hebrajskiej cechowała duża żywotność. Chociaż częstotliwość publikacji nowych periodyków i oryginalność twórczości były ogromne, to właśnie zapomnienie o tym dynamicznym okresie stworzyło złudzenie "zmierzchu". Dzięki pracy Szwabowicz, wszelkie te nieznane dotąd aspekty literackiej sceny hebrajskiej w Polsce zostały przywrócone do pamięci i historii literatury.