Głód. Gone. Tom 2 (barwione brzegi)

🎒 To już druga książka z serii Gone i jeśli myśleliście, że klątwa drugiego tomu nie ma wyjątków TO MUSICIE TO PRZECZYTAĆ i zobaczycie jak bardzo się myliliście. Pierwszy tom był już dla mnie prześwietną rozrywką mimo drobnych wad ALE TEN!??!?? emocje tu nie mają końca i ciężko mi znaleść choć jedną wadę.
⚠️ „Głód” jest pełna obrzydliwych myśli, zachowań lub scen. Moralność niektórych bohaterów zaczyna sprawiać, że zastanawiamy się jak takie małe dziecko może posiadać takie złe myśli. Bohaterowie jeszcze wiecej kłamią, robią sobie więcej okrucieństwa i zacierają się jakiekolwiek granice rozsądku. Widać, że to przerażenie i chęć przetrwania zaczyna wygrywać z prawdami wpajanymi im przez opiekunów.
🥬 W tym tomie poznaliśmy wiele nowych postaci z ciekawymi mutacjami. Moim ulubieńcem stał się Dyzio (?) który był bardzo ciekawym bohaterem i czułam, że odegra większą rolę w finale. BTW TEN FINAŁ CO TAM SIE DZIAŁO!??!
🔪 Tę część czytało mi się znacznie szybciej, myślę, że to w głównej mierze spowodowane było zżyciem z bohaterami, światem i chęcią odkrycia dalszej części historii. Nie umiałam odłożyć jej na dłuższy czas, gdyż nie mogłam przestać myśleć co wydarzy się dalej.
🔋Ten plot twist z tym dlaczego Caine chce zrobić pewną rzecz związaną z elektrownią BYŁ TAKI PRZEMYŚLANY - jak ja na to nie wpadłam???
🔦 Oj jestem pewna że ta seria zostanie ze mną już na zawsze i nigdy nie opuści mojego serca i umysłu. Z jednej strony żałuję, że nie przeczytałam jej wcześniej, a z drugiej cieszę się że nie muszę walczyć o kolejne tomy które byly jednak bardzo ciężko dostępne.
5/5