Farma

⭐️⭐️⭐️ Dystopia, w której bogacze wynajmują surogatki i umieszczają je na podobnej do SPA Farmie.
Kobiety to najczęściej imigrantki, między innymi z Filipin. W ośrodku tracą swoją podmiotowość - nazywane są Żywicielkami, zaopatrzone są w bransoletki monitorujące ich parametry oraz lokalizację. Nie mogą wyjść z ośrodka, a rodzice noszonych przez nie płodów mogą dysponować ich czasem i zajęciami jak w Simsach. Pilnowana jest ich dieta i rozwój płodów chociażby przez aktywność fizyczną, masaże czy też sesje słuchowisk.
Książka porusza wiele tematów.
Kwestia imigracji i warunków pracy i życia imigrantek - jedna z głównych bohaterek zostawia swoją kilkumiesięczną córkę pod opieką kuzynki, by móc pracować wpierw jako opiekunka do dzieci, a później jako Żywicielka.
Temat nierówności społecznych - wśród żywicielek są też te Premium, dodatkowo bogaczki mogą nie „tracić” czasu na ciążę tylko przekierowują ten wysiłek na inną kobietę i już prenatalnie zapewniają jak najlepszy rozwój.
Podmiotowość kobiet, ich brak decyzyjności w kwestii badań, traktowanie ich jedynie jako naczynia na rozwijające się płody.
Ostatecznie jest to też historia prostej dziewczyny, która chciała zapewnić swojej córce jak najlepszy byt i z tego tytułu zdecydowała się na taki los.
Pomysł był dla mnie dość ciekawy, ale ostatecznie nie było tutaj aż tyle dramatycznych sytuacji czy rozwiązań, by silnie zwrócić uwagę na wymienione problemy, a fabuła jedynie się po nich ślizga. Wobec tego książka w moim odczuciu tylko straciła, bo finalnie za wiele nie musi tutaj człowiekiem wstrząsnąć.