Ethandun (Edington) 12 V 878. Alfred Wielki i...

Książka zaczyna się od omówienia najazdów wikingów z Północy, które przyniosły ogromne spustoszenie w postaci rabunków, morderstw i gwałtów. Szczególną uwagę poświęcono okresowi VIII-IX wieku na Wyspach Brytyjskich oraz strategiom obronnym stosowanym przez mieszkańców tych terenów w latach 449-878. Następnie czytelnik zostaje wprowadzony w czasy, gdy pojawili się poganie, a Alfred, król Wessexu, podjął bezprecedensową kampanię, która doprowadziła do bitwy decydującej o przyszłości jego królestwa.Kluczowym wydarzeniem była bitwa pod Ethandun, znana także jako Edington, w której Alfred Wielki stawił czoła wikingom pod wodzą Guthruma. Wikingowie, zepchnięci na wzgórze, po dwóch tygodniach oblężenia, zmuszeni głodem i zimnem, poprosili o pokój. Umowa pokojowa z 878 roku przyniosła pokonanym liczne ograniczenia, w tym oddanie zakładników bez żadnej wzajemnej wymiany.Traktat z Wedmore ustanowiony w tym samym roku określił dalsze stosunki między królestwami. Kolejny układ, zawarty w 880 roku, wprowadził Danelaw, region, gdzie obowiązywały duńskie prawa i zwyczaje. Definiował on również granicę między obszarami anglosaskimi a kontrolowanymi przez wikingów. Po nawróceniu Guthruma na chrześcijaństwo, symbolicznie ochrzczonego przez Alfreda, wzrosło znaczenie pokojowego współistnienia Anglosasów i Duńczyków. Od 880 roku, oprócz Wessexu, zachodnia część Mercji znalazła się pod rządami ealdormana Aethelreda, po śmierci Ceolwulfa. Podział terytoriów biegł wzdłuż starożytnej rzymskiej drogi Watling Street, z Londynem włączonym do Wessexu.