Emma

Według lorda Davida Cecila, pogląd na małżeństwo wyrażony przez znaną autorkę jest dwojakiego rodzaju. Można je określić albo jako podłe, jeśli zawarte dla pieniędzy, albo jako nierozsądne w przypadku ich braku. Jednakże „Emma” to znacznie więcej niż tylko opowieść o miłosnych zawirowaniach w Anglii XIX wieku. Powieść ta to przede wszystkim dowcipna komedia błędów, w której kluczową rolę odgrywają pozory i oszustwa, zarówno wobec innych, jak i siebie samego. W centrum tego wszystkiego znajduje się niebanalna postać, Emma, która oczarowuje swoją energią i stanowczością. Uwielbia aranżować związki, lecz nie wierzy, że miłość mogłaby ją dotyczyć. Jane Austen z precyzją i humorem prowadzi czytelników przez splątane sieci emocji i nieporozumień, tworząc jedno z najbardziej przenikliwych dzieł romantycznych w dziejach literatury. Jane Austen (1775–1817), jako wybitna angielska pisarka, zdobyła sławę dzięki realistycznym powieściom obyczajowym, które wiernie odzwierciedlają życie brytyjskiej arystokracji przełomu XVIII i XIX wieku. Urodziła się w Steventon jako jedno z ośmiorga dzieci kaznodziei. Od młodych lat poświęcała się pisaniu, a wiele ze swoich najważniejszych prac stworzyła podczas pobytu w Chawton. Mimo że jej dzieła były pierwotnie wydawane anonimowo i niedoceniane, z czasem stały się kamieniami milowymi literatury światowej. Austen łączyła satyrę, wiedzę psychologiczną oraz krytykę społeczną, koncentrując się na kwestiach kobiecej roli w społeczeństwie, małżeństwie oraz statusie społecznym. W jej dorobku znalazły się takie powieści jak: „Rozważna i romantyczna” (1811), „Duma i uprzedzenie” (1813), „Mansfield Park” (1814) oraz „Emma” (1816). Po jej śmierci opublikowano także „Opactwo Northanger” (1818), „Perswazje” (1818), „Lady Susan” (1871), a także niedokończone utwory „Sanditon” i „Watsonowie”.