Emisariusz. Powieść z Uniwersum gry Chernobylite

🕳️ Jest więcej wymiarów niż myślałam [RECENZJA] 🕳️

"Mijania po drodze ludzie zerkali na mnie z zaciekawieniem" - R. J. Szmidt, "Emisariusz"

Nie mogłam uwierzyć, że jest więcej wymiarów i żyjemy w multiwersum. Żeby bardziej nas zadziwić stwierdzono, że tych wymiarów może być nieskończenie wiele i nie jesteśmy w stanie tego policzyć. A tym bardziej założyć jakąś ich liczbę. To wywraca całe myślenie do góry nogami.

Ja bardzo lubię książki w których nawiązuje się nawet w minimalnym stopniu do post apo, dzięki temu wiem, że w książce będzie coś w stylu bezpiecznego miejsca, wirusa, zagłady ludzkości, bestii itd. Tutaj mamy nawiązanie do starej dobrej: Zony. Uwielbiam takie miejsca.

Tym razem skupiamy się bardziej na wątku sci-fi. Możemy podróżować między wymiarami, szukać posiadających magiczne zdolności substancji, dzięki których możemy zdobyć super moce lub zostać zamienieni w krwiożerczą bestie. Żadna rzecz nie może być w 100% bezpieczna będąc w świecie pełnym zagadek, zła, strachu i zmian.

Główny bohater Adam Zahorski ma misję do spełnienia w której odkryć kto złamał pakt. Tylko, że na miejscu okazuje się, że jest gorzej niż myślano.

Adam jest planewalkerem czyli zajmuje się szukaniem linii czasowych w których jest czarnobylit. Jest emisariuszem. On lubi ryzyko i niebezpieczeństwo nie jest dla niego czymś strasznym. Ten mężczyzna pokazuje nam, że nie chce mieć wolnego chce cały czas coś robić z kimś walczyć lub czegoś szukać. Nawet jeśli sprawa komplikuje się tam, gdzie wcale nie powinna. Ciągle ryzykował swoje życie dla misji, które miał do wykonania.

Ogólnie to przyjemna lektura, która ma w sobie piękną, barwną okładkę, czarno-białe klimatyczne wstawki zdjęć nawiązujących do tematyki książki, a także dokładną kolorową mapę na wnętrzu okładki przedniej. To dodaje klimatu jej samej.

Autor stworzył sobie rozbudowany wielowymiarowy świat, podzielony według niego samego poprzez mapę czy nazewnictwo kolejnych miejsc jak: Ziemia 135B. Czy samych zawodów ludzi w tym całym świecie. Dokładność takich detali  powoduje u nas poczucie jakbyśmy byli tam sami. Co za tym idzie łatwiej jest sobie wszystko wyobrazić i wyznaczyć w naszej głowie.

Historia jest przemyślana i konkretna. Dzięki sci-fi możemy wnioskować, że nie ma limitu wyobraźni Autora. Karty są otwarte i możemy poczuć złudny spokój, by za chwilę zobaczyć skaczącego na nas potwora wyciągniętego prosto z Zony.

Jak ja takie coś kocham! Od lat lubię taki klimacik! Wirusa czy anomali, która pustoszy ludność i zamienia ludzi w bestie lub przy dobrych wiatrach ich wspomóc. Jednak ta druga opcja zwykle nie jest tak często występująca.

Sam czarnobylit jest czymś intrygującym i mnie fascynującym. Jak wiele ma on zastosowań i jak trudno go odnaleźć.

Zapraszam Was do poszukiwania Czarnobylitu. Może ktoś z Was skusi się na jego skuteczność lub przekleństwo?