Dzienniki zbrodniarzy z Auschwitz

Tematyka II wojny światowej od zawsze wzbudzała we mnie ogromne zainteresowanie, dlatego po „Dzienniki zbrodniarzy z Auschwitz” sięgnęłam bez chwili wahania. To książka, która pokazuje historię z perspektywy Josefa Mengele i Irmy Grese – osób, których nazwiska do dziś budzą grozę i kojarzą się z Auschwitz-Birkenau.

Najbardziej zaciekawiło mnie to, że autor nie skupia się wyłącznie na samych wydarzeniach, ale pokazuje również sposób myślenia tych postaci. Czytając kolejne strony, trudno uwierzyć, że można było być tak głęboko przekonanym o słuszności własnych działań i jednocześnie nie dostrzegać cierpienia drugiego człowieka. Szczególnie zapadła mi w pamięć historia Josefa Mengele, który nawet po wojnie nie postrzegał siebie jako winnego.

Duże wrażenie zrobiła na mnie również postać Irmy Grese. Młoda strażniczka, która zasłynęła bezwzględnością wobec więźniów, pokazuje, że zło nie ma jednego oblicza i nie zależy od wieku.

Książkę czytało mi się bardzo dobrze. Autor potrafi zainteresować czytelnika historią i sprawić, że kolejne rozdziały pochłania się z dużym zainteresowaniem. To lektura, która skłania do refleksji i pozwala spojrzeć na znane wydarzenia z mniej oczywistej perspektywy.

Jeżeli interesujecie się historią II wojny światowej i szukacie książki, która zostawia po sobie wiele przemyśleń, „Dzienniki zbrodniarzy z Auschwitz” są pozycją, po którą zdecydowanie warto sięgnąć.

🍂 Zobaczyłam ich oboje [RECENZJA] 🍂

Będąc w obozie w oczy rzuciły się dwie postacie, mężczyzna szaleniec, który stał na rampie i "segregował" ludzi i kobieta, bardzo młoda, która trzymała w dłoni gruby pejcz. Oboje mnie przerażali.

Tematyka obozu KL Auschwitz jest sama w sobie trudna i tak bolesna dla odbiorców, jak i osób opowiadających o tamtych wydarzeniach i miejscach. Trudno jest recenzować coś co wydarzyło się na prawdę i zarazem dotyczy własnej historii narodu.

Christopher Macht i Anna Lerke przenoszą nas do Polski otoczonej wojną, a dokładnie do Oświęcimia. Tym razem skupiając się na dwóch bestiach, które w Auschwitz pracowały.

Jedną z tych postaci to znany bardzo dobrze wielu osobą znających historię tego miejsca: Josef Mengele. Tak, "Anioł Śmierci", lekarz, który bawił się w Boga w środku obozu, torturując więźniów swoimi fanaberiami. Teraz opowiada nam swoją historię w formie dziennika prowadzonego, od 1942 roku aż do końca swojego życia. Pisze tak jak sam wszystko widzi, pokazuje jakie są jego poglądy na sytuację, a także jakie ma zdanie o samej swojej karierze lekarza w tym miejscu. Był człowiekiem pysznym i był pewny tego, że będą mówić o nim na całym świecie! Zaczęli mówić, ale jako nie lekarzu, a zbrodniarzu wojennym.

Drugą osobą jest Irma Grese, która była jedną z najbrutalniejszych kobiet, które pracowały dla obozu. Ona zaś opisuje swój dziennik bardzo krótko od 1943 do 1945. Ona pisze bez skrupułów, śmiejąc się z więźniów, pokazując swoją wyższość i pełną pogardę względem więźniów. Jej twarz, piękna twarz nie odzwierciedlała tego co robiła, czyniła i mówiła. I przede wszystkim kim była.

Książka wywoła u nas emocje, szczególnie te skrajne, możemy odczuć niepokój, ból i złość na tych dwoje ludzi. Tych dwoje złych ludzi.

Autorzy potrafią przekazać nam wiedzę o tych ludziach, by zrozumieć całokształt działania obozu koncentracyjnego od strony administracji. Jak to wyglądało z perspektywy zbrodniarza i osoby, która myślała, że jest kimś wielkim, niczym Bóg. Żadne z nich nim nie było.