Dymiąca szuflada

Tomik "Dymiąca szuflada", składający się z czterdziestu czterech utworów, które Blanka Konopka określa jako pisanki, przypomina nieco scenariusz teatralny. Początkowe wiersze tworzą credo jesieni życia, natomiast epilog wyraża zgodę na przeszłe doświadczenia i ukazuje dojrzałe zatrzymanie w codziennym świecie. Tematyka wierszy jest różnorodna, zawiera nawiązania do baśni, snów, okresów świątecznych, muzyki, a nawet fizyki kwantowej oraz wspomnienia miłości, która przybiera różne formy. Postacie ze świata teatru i sztuk plastycznych również ożywiają jej pisanki, a niektóre utwory mają charakter dedykacyjny, czasem w nieoczywisty sposób. Ta różnorodność tematów prowadzi do bogactwa nastrojów i emocji: smutku z powodu ludzkich słabości czy niesprawiedliwości śmierci, czarnego humoru, finezyjnej ironii, współczucia i nadziei. Podmiot liryczny, będący kobietą o niezwykłej wrażliwości na rzeczywistość, oferuje czytelnikom odmienne spojrzenie na znane i powszednie sprawy. Twórczość to dla autorki droga do spełnienia, odkrywanie źródeł poezji i zabawa związana z językowymi skojarzeniami. Konopka, doktor nauk humanistycznych, specjalistka od literatury modernizmu polskiego i rosyjskiego, znana również jako autorka podręczników akademickich, zajmuje się dramatopisarstwem. Jej sztuki często poświęcone są wybitnym Polkom, takim jak Olga Boznańska, Tamara Łempicka, Irena Tuwim, Seweryna Szmaglewska, Helena Rubinstein, Jadwiga (Nina) Witkiewiczowa i Maria Dąbrowska.