Dudy Metamorfozy instrumentu w odrodzonej Polsce

Monografia Zbigniewa Jerzego Przerembskiego skupia się na muzycznym instrumencie, który odgrywa niezwykle istotną rolę w polskiej i europejskiej kulturze. Na tym instrumencie, znanym już co najmniej od 2000 lat, grano przez wieki, a w czasach staropolskich stanowił on kluczowy element niepisanej tradycji muzycznej, przekazywanej z pokolenia na pokolenie. Wcześniejsze publikacje Przerembskiego, takie jak „Dudy. Dzieje instrumentu w kulturze staropolskiej” z 2006 roku, obejmują historię od średniowiecza do końca I Rzeczypospolitej, natomiast „Dudy. Instrument mało znany polskim ludoznawcom” z 2007 roku omawia okres od końca XVIII wieku do pierwszej wojny światowej. W tomie „Dudy. Metamorfozy instrumentu w odrodzonej Polsce…” ukazano rozwój dud od dwudziestolecia międzywojennego do początku XXI wieku, uwzględniając zmiany granic Polski przed i po drugiej wojnie światowej. W XX wieku tradycje związane z grą na dudach ulegały stopniowej marginalizacji, ograniczając się głównie do kultury ludowej, wojska, a czasem również dworów, kościołów i miast. Pod koniec tego stulecia muzyka dudziarska stała się bardziej elitarną formą sztuki, którą doceniali pasjonaci muzyki tradycyjnej z różnych regionów. Sztuka ta szczególnie rozwija się tam, gdzie jej propagowanie i edukacja mają silne zaplecze.